Tanrı Barışı

Tanrı Barışı

Tanrı Barışı, Latince paxecclesiae (Kilise Banşı), ortaçağda Katolik Kilisesi’nin bireysel savaşları önlemek, belirli kişilere ve mallara yönelik saldırıları sınırlamak amacıyla geliştirdiği ilke ve kurallar.

Tanrı Barışı kavramı ilk kez 990’da Fransa’nın güney ve orta kesimlerindeki Charro-ux, Narbonne ve Puy gibi değişik yerlerde toplanan üç sinodda kullanılmaya başladı. Ruhban sınıfıyla Fransa’nın güneyinde büyük güç ve nüfuza sahip Akitanyalı V. Guillaume tarafından desteklendi. Guillau-me, Tann Barışı önlemlerinin Limoges (994) ve Poitiers (999) konsillerinde kabulünü sağladı. Toplanan sinodların farklı nitelikler taşıması nedeniyle aldıkları kararlar da ayrıntılarda büyük farklılıklar gösteriyordu. Ama genelde hepsi aforoz tehdidiyle iç çatışmaları ve kilise yapılarıyla çevrelerine, din adamı, hacı, tüccar, kadın, köylü gibi kimselere, çiftlik hayvanlarıyla tanm aletlerine yönelik saldırıları yasaklıyordu. Tann Banşı’nın uygulandığı yerlerde halktan kimselere ve din adamlanna bu banşı gözetip uygulayacaklanna ilişkin ant içme zorunluluğu getirildi. Bourges Konsi-li’nde (1038) başpiskopos, 15 yaşından büyük her Hıristiyamn bu yemini etmesini ve piskoposluk milis güçlerine katılmasını zorunlu kılan bir ferman çıkardı.

Yorum yazın