MİLLÎ MÜCÂDELENİN DIŞ POLİTİKASI

MİLLÎ MÜCÂDELENİN DIŞ POLİTİKASI

Milli menfaat diş politikanın temelini oluşturan ana unsurdur. Dış politikada temel unsur ise barışın korunması, işbirliği ve iyi bir ilişki kurmaktır. Herkesin dış politikasını oluşturan, yönlendiren etkenler ise farklı farklıdır.

Birinci dünya savaşından sonra ilk olarak İngiltere göze çarpmaktadır. Batıda büyük sorunlara neden olmuş ve savaşa karşı büyük bir kamuoyu oluşturmuştur.savaşın kaderini ise Amerika belirlemiştir.Amerika savaş sonrası yalnızlık politikası izlemiştir.

Osmanlı imparatorluğu savaş sonrasında, Mondros ateşkes antlaşması İstanbul hükümeti cephesinde büyük bir başarı olarak düşünülüyordu. Oysaki durum hiçte onların düşündüğü gibi değildi.nitekim işgaller başladığı zaman durumun öyle olmadığı ortaya çıkmıştı.İstanbul hükümeti yaşanan bütün bu olumsuzluğun görmesine rağmen pasif bir politika öne sürerek sessiz kalmayı tercih etmişti. Üstelik ülke genelinde de karşılık verilmemesine tavsiye etmiştir. Hükümet zaten galip durumda olduğunu galip devletler karşı konulamayacağını ancak onlarla iyi geçinerek ve istediklerini yaparak durumu düzelteceğini düşünüyordu.

M. Kemal’in önderliğinde başlatılan milli mücadelenin dış politikası yaşananları dünyanın gerçeklerini görmekti. Anadolu’daki hareket örgütlenmesini ve hazırlıklarını tamamladıktan sonra milli mücadelenin temelini oluşturan misak-ı milliyi gerçekleştirerek bağımsızlık için mücadelesini savunana kadar sürdürme kararındaydı.M. Kemal’in belirlediği milli mücadelenin dış politikasını ise her ülke ile barış politikası içinde olarak böylece milli hedeflere ulaşmayı sağlamaktadır.

Türkiye’yi dış ülkeler tarafından tanınmasını sağlamak, savunmak, saldırmazlık dostluk ve ittifak anlatması içinde bulunarak maddi manevi yardım elde edebilmekti. Bu hedeflere ulaşmak içinde propaganda amaçlarına baş vurmakta yer alıyordu. Sonuç olarak diyebiliriz ki M. Kemal’in bütün bu politikası yeni ve milli bir devleti kurma çabalarıdır.

Yorum yazın