Engizisyon nedir ne demektir

ENGİZİSYON Ortaçağ’da Katolik kilisesine bağlı olanlardan dine karşı çıkanları bulmak ve cezalandırmak için kurulan mahkemedir. 1184 yılında toplanan Verona komilinde, din işleriyle uğraşacak bir mahkeme kurulmasına karar verildi. Her piskopos, bölgesinde dine karşı olanları bulmakla görevlendirildi. Ayrıca, kiliseye bağlı olmayan yöneticiler de bu konuda verecekleri cezalarla piskoposlara yardımcı olmaya çağrıldı. Fakat bu önlemler istenilen sonucu vermedi. Bunun üzerine Toulouse konsili özel bir mahkeme kurulmasını gerekli gördü. Papa 1233’te böyle bir mahkeme kurdu. Bu yargı kurulunun kararları kesindi. Yargılama usulü de çok sertti. Suçlulara savunma için hiç bir hak tanınmıyordu. İşlediği suçtan pişmanlık duyan sanığa, ömür boyunca hapis cezası verilirdi. Pişmanlık duyduğunu açıklamayan sanığın cezası ise yakılarak öldürülmekti. Papalar, Reformun yayılmasını önlemek için bu mahkemelerden yararlandılar. Engizisyon mahkemesine girenlerin pek azı kurtulurdu. Burada sanıklara çok ağır işkenceler yapılır, mahkeme üyelerinin istediği gibi konuşmak zorunda bırakılırlardı. Bunun için suçlu görülenler iplerle asılır, birden taşlar üzerine bırakılır, çekiçle kemikleri kırılır, ateşte ayakları yakılırdı. Onlar da mahkemenin istediği gibi konuşurlar, cezalarını görürlerdi Engizisyon en çok İtalya’da, Fransa’da ve özellikle İspanya’da etkili oldu. Na- polyon (Napoléon), bu acımasız kötülük örgütünü 1808’de kaldırdı

Yorum yazın