Avusturya’da Reform Hareketleri

Avusturya’da Reform Hareketleri

MİLLİ HAKLARA KARŞI OLAN AVUSTURYA (1792-1815)
Avusturya, Fransız ihtilâlinin başlangıçtan beri düşmanıydı. 1792’de Maria Theresia’dan başlayarak devrimle, Napolyon’la mücadele ettiler. Franz II, 1804’ten itibaren Franz I adıyla Avusturya imparatoru ilân edildi ve 1835’e kadar başta kaldı.
Eğer Franz II olaylardan ders alsaydı, Habsburg hâkimiyetindeki halkların kaderini değiştirebilir ve monarşiyi kurtarabilirdi, ama o, uyanan millî duyguları önemsememeyi tercih etti. Habsburg hâkimiyeti altındaki 24 milyon insanı birleştiren, hükümdara ve monarşiye bağlılıklarından başka hiçbir bağ yoktu. Bütün bu milletler için uyanış devri, XVIII. yüzyılın sonunda, Fransız Ihtilâİi’nin etkisiyle başlamıştı. Franz II, milletleri boyunduruk altında tutmak için soylularla işbirliği yaptı.
Napolyon rejiminin yakılışıyla Habsburglar kaybettikleri topraklarını geri aldılar, ayrıca Viyana Kongresi sonucu yeni topraklar elde ettiler. Bu yerlerde Napolyon idaresinin etkisiyle yeni düşünceler doğduğundan, Franz II ve Metternich’in Avusturya hâkimiyetini yeniden kurmak için seçecekleri yöntem önem kazanıyordu. Eski bürokrasi ve merkeziyetçiliğe dönüş hoşnutsuzluk yarattı. Ruhban sınıfı ve soylulara yeni ayrıcalıklar tanındı. İhtilâlden nefret eden Metternich mutlakıyete hizmet ediyordu. 1815’te başlayarak kendi görüşlerine göre yeniden kurduğu Avusturya monarşisi, hatalarının cezasını daha sonraları çekecek, millî duyguların yayıldığı ve reformlar yolunu seçmiş İngiltere’nin teşvik ettiği öbür Avrupa devletleriyse çok daha kısa bir sürede hürriyetlerini elde edecektir.

Yorum yazın