Nağme nedir – Nağme ne demek

NAĞME i. (ar. nağme). Ezgi, güzel ve uyumlu ses: Boşlukta gezen saf, ebedî gölge dudaklar / Gözlerdeki rüyalara bir nağme fısıldar (Ahmed Hâşim). Bir âşık re-bap çalıyor, tatlı nağmelerle ruhları dinlendiriyordu (N. Araz). || Mec. Bir kimsenin yapmacıkla ve nazlanarak söylediği söz.

— ÇEŞ. DEY. Nağme yapmak. Argo. Sözü edilen konuyu hiç önem vermiyormuş gibi anlatmak. Bildiği bir şeyi bilmez görünmek. || Nağmeyi değiştirmek, ezgiyi değiştirmek. Mec. Alttan almak.

— Esk. Nağme-ger (nağme-han, nağme-hiz, nağme-kâr, nağme-keş, nağme-per-dâz, nağme-saz, nağme-sera veya nağme-zen), şarkı, türkü söyleyen, güzel ve u-yumlu sesler çıkaran: Kanı mest-i hayal-abede-i la’lin alıp ey meh / Nagam-per daz-ı bezm-i ah ü feryad olduğum günler (Halim Giray). Nağme-i bad-ı bahar-ı keremin ettikçe / Andeliban-ı riyaz-ı hüneri nağmesera (Veysi). Bade-har-ı cam-ı aşkım bulsa feyzinden eser / Haşre dek bez-minde Zühre nağmesaz-ı çenk olur (Les-kofçalı Galib). || Nağme-hanî (veya nağ-me-kârî), şarkı türkü söyleme, güzel ve uyumlu sesler çıkarma.

— Mus. Esk. Ses, motif, lâhin paıçası, ezgi bölümü. (Sesler nağmeyi, nağmeler musiki cümlesini, cümleler haneyi, haneler musiki eserini meydana getirir.) || Nağme-i kâbil, türk musikisinin eski bir birleşik makamı; zamanımıza kalmış bir örneği yoktur. (Kantemiroğlu Edvâr’ından alınan bir musiki risalesinde adı geçmektedir.)

Yorum yazın