Asya Dansları

Asya Dansları

Asya’da dans, günlük yaşamın önemli bir bölümünü oluşturur. Dans, yüzyıllar boyunca bir tiyatro sanatı ve dinsel törenlerin önemli bir parçası olmuştur.
Hindistan’da dans, mitolojik zamanlara kadar uzanır. İnanışa göre Hindu Tanrısı Brahma, tüm dans ve tiyatro sanatı biçimlerinin kurallarını Bharata denilen bilge bir kişiye vermiştir. Yüzyıllar sonra IV. ve V. yüzyılda, yasalar yazılı hale getirildi. Bu yasalara da Bharata Natya Sastra adı verildi. Natya “dans ve tiyatro”, sastra “bilim” anlamına gelir. Bu yazılı yasalar, Hindu dininin kutsal kitabı ya da Beşinci Veda adını aldı. Hindistan’da dans ve din her zaman iç içe olmuştur. Tanrı Siva dünya yaratılırken dans etmiştir.
Hint danslarının bellibaşlı çeşitleri şunlardır: Güney Hindistan’da Bharata Natyam ve Kathaka- li ve Kuzey Hindistan’da Kathak ve Manipuri. Bu dansların her birinin özel eğitim yöntemi ve vücut hareketleri ile el jestleri (mudras) vardır. Ayrıca her birinin ayrı giysileri ve müziği bulunur.
Sri Lanka’da (eski Seylan), her yıl çok büyük bir Budist festivali yapılır. Dansçılar, gösterişli giysiler giyerek akrobatik danslar yaparlar. Sri Lanka’da ayrıca, kötü ruhları kovan şeytan dansçılar vardır. Bu dansçılar, sanki gövdeleri ateş üzerindeymiş izlenimini vermek için ellerinde taşıdıkları meşalelerle dönerek dans etmeye başlarlar. Hava karardığında başlayan dans ertesi gün sona erer. Şafakla birlikte kötü ruh ölmüş olur.
Burmalı dansçılar,Zat Pawe denilen klasik oyunlarda yer alırlar. Saçlarında çiçekler ve ellerinde yelpazelerle çok canlı renkleri olan giysiler giyen erkek ve kadınlar birlikte dans ederler. Zat Pwe dansları, Sri Lanka’nın şeytan danslarına benzer. Yukarı Burmalı erkekler, savaş becerilerini göstermek için kılıçlar ve meşalelerle dans ederler.
Tayland’da başlıca iki dans biçimi vardır: Khon ve lakon. Aristokratik kökenli olan Khon, müzik ve dansın eşliğinde yapılan bir pandomim oyunudur. Lakon dansları ise dans – tiyatro sanatının daha modern ve popüler bir türüdür.
Khmer ^Cumhuriyeti’nde (eski Kamboçya), kız çocukların dans eğitimi çok küçük yaşta başlar. Yaşlı dansçılarla birlikte çalışarak, kolları kolaylıkla bükülebilir hale gelene kadar parmak, dirsek ve bilek hareketlerine çalışırlar. Dansın öyküsü, eller ve kollarla anlatıldığı için bu hareketler çok önemlidir.
Bali adasının eski ve çok zengin bir dans geleneği vardır. Bali’nin en ünlü dansı, genç kızların yaptığı bir tür tapınak dansı olan Legong, bilinen bir diğer dansları da Barong’dur. Barong adlı efsane canavarı ile Rangda adlı cadının kavgası aslında iyi ve kötü ruhların savaşıdır.

Filipinliler, Binusian mum dansı veTinikling dansını yaparlar. Mum dansında dansçı, başına ve kollarına yerleştirdiği büyük bardaklar içinde yanan mumları dengeler. Müziğin temposuna uyarak ve mumu düşürmemeye ya da söndürme- meye çalışarak dansını gittikçe hızlandırır. Tinikling’de dansçı, sürekli hareket eden bambu çubuklar arasında sıçramak zorundadır. Eğer tempoyu bir kaçırırsa, çubuğun üzerine basıp kayar ya da ayak bileği çubukların arasına sıkışır.
Eski Çin’in tören ve ayin dansçıları, imparatorluğun yıkılmasıyla birlikte ortadan kalktı. Dans her zaman, klasik Çin tiyatrosunun bir parçası olmuştur. Oyuncular, çok akrobatik biçimde ya da çok daha incelikle jest ve hareketler yapacak biçimde eğitilirler.
japon dansının en eski biçimi olan Bugaku’ nun geçmişi, Çin’den Japonya’ya getirildiği VIII. yüzyıla kadar uzar. Parlak ipekler ve zaman zaman da maske giyen dansçılar, yavaş ve kontrollü hareketlerle dans ederler.
Bir diğer eski dans biçimi de, 500 yıllık geçmişi olan No oyununun parçasıdır. Dans, Kabu- ki tiyatrosunda da bulunmaktadır.

Yorum yazın