Yaprak Yiyen Karıncalar

Yaprak Yiyen Karıncalar Hakkında Bilgiler

Mantar yetiştiren karıncalar arasında en ilgi çekici tür yaprak yiyen karınca ya da Atta karıncalarıdır. Orta ve Güney Amerika’da, ayrıca Teksas ve Luisiana’da yaşarlar. Yaprak yemeleri yüzünden bitki zararlılarından sayılırlar. Bir ağacı bütünüyle yapraksız bıraktıkları ve bir bahçeyi yok ettikleri olur.
Yaprak yiyen karınca, diğer karınca türlerinden daha iricedir. En iri işçi yaprak yiyen karınca 1 – 1,5 santimi bulabilir. Sokmasalar da, güçlü çeneleriyle ısırarak can yakabilirler.
Yaprak yiyen karınca, kemirdiği yaprakları yuvasına taşır. Bir karpuz büyüklüğündeki oyuklardan oluşan bu yuvalarda gri mantar yetiştirirler. Karınca,yuvasına taşıdığı yaprakları çiğneyerek bir çeşit gübre yapar. Bu mantar, kendisinin besinidir ve başkaca hiçbir yerde yetişmez. Mantarların yetişmesine küçük işçi karıncalar göz kulak olmaktadır. Bu işçi karıncaların bir görevi de mantarlar arasına yanlışlıkla karışmış olan diğer cins mantarları ayıklayıp temizlemektir. Yaprak yiyen karıncaların, yaprak yağmalama saldırıları genellikle elverişli havalarda gün battıktan sonra olur. Konvoy halinde yuvalarından çıkarak pek iiyi tanıdıkları yollardan bir ağaca ya da bir çalılığa giderler. Sonra yaprakları bir buçuk santim çapında halkalar halinde kemirerek yuvalarına götürürler. Yaprak parçalarını başları üzerinde taşırlar. Bu nedenle bazı bölgelerde bu türe şemsi- yeli karınca adı da verilmektedir. Dönüşte, büyük bir telaş içersindedirler ve yollarındaki engellere ya da birbirlerine çarparak yuvaya doluşurlar.
Yaprak yiyen karıncanın kraliçesi yeni bir yuva kuracağı zaman ilginç bir yola başvurur. Çiftleştikten ve yuva için kendine bir yer seçtikten sonra ilk iş olarak kanatlarını kopartır. Bundan
sonra yerde küçük bir çukur kazar ve kendisini buraya gömer. Ayrıca ana yuvadan yanında getirdiği birkaç mantarı yere koyarak üzerine yumurtlar. Sonra da bu yumurtalar üzerinde kuluçkaya yatar. Kraliçe karıncanın dışkısıyla gelişip çoğalan mantar, yumurtadan çıkacak yavrular için bir besin kaynağı olur. Kuluçka devresi boyunca kraliçe karınca, mantarlardan yemez. Bunun yerine, en son yumurtladığı yumurtalardan bazılarını yiyerek beslenir. Yavrular da bu yumurtadan yiyebilir. Birkaç hafta sonra yavru karıncalar erişkin hale gelir. Kapalı bulundukları çukurdan bir delik açarak yuvaya gider, oradan da yaprak kemirmek üzere dışarıya çıkarlar.
Artık kraliçe karınca kendisi için çalışacak işgücüne sahiptir. Bundan sonra yaşamı boyunca bir kuluçka makinesi gibi yumurta verecektir. Bir kraliçe karınca yıllarca yaşayabilir ve bu süre içerisinde karınca topluluğu durmadan büyür. Elöyle topluluklar yerleşik ve süreklidir. Çünkü yeni yetişen kraliçe karıncalar eskisinin yanı sıra yumurtlamaya ve yavru çıkartmaya başlarlar.
Sonuç olarak, milyonlarca karıncayı barındıran ve pek çok yeraltı oyuklarından oluşan çok büyük bir koloni oluşur. Bu oyuklar yerin 1 ile 4 metre altında kazılmış tünellerle birbirlerine bağlanırlar.

Yorum yazın