RİCARDO’NUN ANALİTİK PROGRAMI

tam olarak Siyasî İktisat ve Vergi Prensipleri adlı eserinde bulmak mümkün’ değildir.
Piero Sraffa’nm yaptığı araştırmalar ve bulduğu belgeler, eksik noktaları Yirminci Yüzyılda tamamlamak fırsatını sağlamıştır.
İlk klasikler gibi, Ricardo da, İktisadî büyüme hızın kâr hadlerine bağlı görmekteydi. Aynı zamanda, tarımdaki üretim koşullarının bütün ekonomideki kâr hadlerini etkileyeceğini düşünüyordu.
Ona göre, tarımın başlıca üç özelliği vardı.
Birincisi, aynı maddenin tarımda hem input ve hem output faktörü ojabilmesi idi. Buğdayın tohumluğa kullanılması .input ve mahsul olarak elde edilmesi output idi.
İkinci özellik, tarım ürünlerinin gıda maddesi olarak kullanılması idi. Buğday İktisadî tahlillerde ihtiyaç maddelerine sembol olarak kabul edilebilir ve ücretin yerine ikame edilebilirdi. Bu takdirde, ücretin İktisadî karakteri daha kolay anlaşılabilirdi. Tohumluk, toprağa verilen avans ve ücret, işçiye verilen avanstı. Ücret de, to- homluk gibi, avans mahiyetinde bir -zinput» idi.
Tarım alanında, öutput-input farkı, emek ve sermaye verimine yekhasak bir ölçü teşkil edemezdi. Çünkü rant, bir topraktan diğerine değişmekte idi. Aynı miktar tohumluk ve emek, iki
ayrı tarlada birbirinden farklı mahsul vermekteydi.
Dünya nüfusu arttıkça, gıda maddeleri fiyatları yükselecekti. Gıda maddeleri fiyatları yükselince, daha az bereketli topraklar da işletmeye açılacaktı. Verimli toprakların rantı yükselecekti En pahalı maliyetli topraklarda ise, rant sıfır civarında olacaktı.
Net hasılâ. ancak rantı sıfır olan topraklarda hesaplanabilirdi. Bu topraklara ait «output-înput» ?farkı, sermaye kârı mahiyetinde icfi.
Tarımın üçüntü özelliğine gelince.. Ziraatın outputu; diğer sektörlerin in/fütu idi. Çünkd işçi .ne gıdasını ve imalâtçı ham maddesini doğal kaynaklardan sağlamaktaydılar.
Tarım u/ürrléri zamanfa pâhahlaşâcağına göre.. Diğer sektörlerde de maliyetlerin en az geçim masraflarına yani . ücretlere paralel olarak yükselmesin* beklemek lâzımdı. Ücretler en az geçim seviyesinde dalgalanacağından ve en az geçim masrafları gittikçe kabaracağından, nüfus çoğaldıkça kârların azalması mukadderdi.
Zaman ilerledikçe kâr hadleri düşecek, ücretler en az geçim seviyesi civarında dalgalanmaya devam edecek ve toprak rantı artacaktı.
Ve kârların sıfıra inmesile, İktisadî büyüme sınır çizgisine erişmiş olacaktı.
Bu inançladır ki, Ricardo hayatımın sonuna doğru servetini toprağa bağlamıştır.
Almancası : analytisches Programm von Ricardo.
Fransızcası : Programme analytique de Ricardo.
İngilizcesi : Ricardo’s Analytical Programme.
(Bk; Ricardo. Ricardo’nun Büyüme Modeli, Klâsik Büyüme Modeli, Azalan Randımanlar Kanunu. Rant Kanunu).

Yorum yazın