MARSHALL’in GELİR DAĞILIMI GÖRÜŞÜ

kısa dönemli bir niteliğe sahiptir.
Alfred Marshall’a göre dağılım problemi, klâsik yazarların sandığından çok daha karmaşık ve çözümü zor bir meseledir. Yapılan analizlerin, talep ve arz fonksiyonlarının gerisindeki birbirleriyle yakından ilişkili ve karmaşık bir takım ekonomik etkenleri dikkatle ele alması gerekir.
Marhall’m analizinde faktör gelirlerini tayin eden, müteşebbislerin faktör talepleridir. Bir müteşebbis, elde ettiği net hasıla ile çeşitli faktörlerin maliyetlerini mukayese ederek harcamalarını bir faktörden drğerine yöneltir. Böylece, bir yandan kârını azamileştirmeye çalışırken (yani, marjinal net hasılası fiyata eşit oluncaya kadar faktör talep etmekte devam ederken) diğer yandan da istihsal faktörlerinin gelirlerini tayin etmiş olur.
Marshall, ayrı cins sermaye mallarını ayrı niteliğe sahip toprak parçaları gibi ele almakta ve çeşitli sermaye mâllarının kullanılmasıyla elde edilen kârı, rant gelirine benzetmektedir. Sermaye mallarının arzı, geçmiş dönemlerin mirasıdır. Yani, sermaye ile Ricardo anlamında toprak faktörü aynı mahiyettedir. Böylece, bir üretim faktörü olarak sermayenin ölçülebilmesi problemi de ortadan kalkmaktadır.
Üretimin sermayedar ile emekçiler arasında dağılışı, kullanılan sermaye teçhizatı veri iken, emeğe göre Azalan Randımanlar Kanununa ve emeğin ortalama hasıla eğrisinin elâstikliğine bağlıdır.
Bu analizde, kısa dönemde faktör payları, uzun dönemde etkilerini hissettiren güçler tarafından tayin olunmaktadır. Eğer kâr haddini tayin eden motif, kısa dönemde kârın azamileştirilmesi çabası ise, Marshall’n görüşü, aslında geçmiş dönemlerdeki fiyat ilişkilerinin, bu dönemde cari olan fiyatları tayin ettiği sonucunu vermektedir. Çünkü bugün mevcut olan sermaye teçhizatı cinslerinin miktarını da tayin eden dünkü fiyat ilişkileridir.
Almancası : MarshaU’scheDistributionstheorie.
• Fransızcası : théorie de Marshall sur la répartition des revenus.
İngilizcesi : Marshall’s theory of distribution.
(Bk; Alfred Marshall).

Yorum yazın