LÜKS VERGİSİ

ihtiyaçlar hiyerarşisinde çoğunluk tarafından lüks sayılan tüketim maddelerile bazı servet parçalarını kullananlardan alınan vergidir. Bu vergi ya müstakil olarak yahut, genel bir vergi içinde bu nevi istihlâk maddelerile servet parçaları için daha yüksek vergi oranları tatbik etmek suretile uygulanır.
Lüks vergisi, ona mevzu teşkil eden malların kullanımı hususî bir vergi ödeme gücü temsil ettiği takdirde ve temsil ettiği derecede anlam taşır. Bu da, ad valorem bir istihlâk veya muamele vergisi içinde kerrdiliğinden çözümlenir. Bununla beraber, bilhassa az gelişmiş toplum- larda, zenginlerin pek çok lüks mallar kullandığı ve bu lüks tüketimin vergilendirilmesi suretile kalkınmanın geniş mikyasta finanse edilebilece- ti kanaati yaygındır. Gerçekte böyle bir vergiye ancak umumî istihlâk ve muamele vergileri mevcut olmadığı takdirde ve bazan da sadece psikolojik – politik sebeplerle ihtiyaç vardır. Bundan ‘ dolayıdır ki çağımızda kalkınmış ekonomilerin hiç birinde «özel» bir lüks vergisi mevcut bulunmamakta, tüketimi sınırlanmak istenen veya yüksek bir ödeme gücü temsil ettikleri kabul edilen mallar istihlâk ve muamele vergileri içinde nisbe- ten yüksek oranlarla teklif olunmaktadır. Türkiye de, bu konuda, demagojik iddiaları bir tarafa bırakarak ayni çözümü uygulayabilmiş ülkeler arasında yer almaktadır.
Almancası : Luxussteuer.
Fransızcası : taxe de luxe.
İngilizcesi : tax on luxury expenditures.
(Bk; İstihlak vergileri, muamele vergileri, satış vergileri, servet vergileri).

Yorum yazın