KRONİK ENFLÂSYON

da. paranın satınalma gücünde kaydedilen düşüş, tedricidir. Ancak enflâsyon sürekli karakter arzeder. Fiyat hareketleri, genellikle yükseliş yönünde fakat intizamsızdır. Bütün maddeler birden ve aynı derecede pahalılanmaz. Pahalılık akımının duraklar gibi olduğu veya devletin halk moralini korumak için bazı maddeleri ucuzlattığı dönemlere rastlanabilir.
Kronik enflâsyonu doğuran nedenler değişiktir. Devlet harcamalarının büyümesi, gelirlerin
üretimden daha hızlı artmasına yol açabilir. Bütçe açıkları, emisyona başvurmağı zorunlu kılabilir. Devlet işletmelerinin zararını örtmek için, kaime basılabilir. Yatırımların iç finansmanında, emisyon mekanizmasının zorlanması mümkündür. Piyasadaki kredi ihtiyacının baskısına ve spekülâsyon eğilimlerine mukavemet gösteremiyen merkez bankaları, banknot hacmini genişletebilirler. İşçi dövizlerinin veya başka döviz gelirlerinin emisyonu şişirici etki uyandırdığı görülebilir. Ücretler ile gelirlerin bir kısır döngü’de bir-birini kovalaması, maliyet enflâsyonunun kronik enflâsyona dönüşmesine sebep olabilir.
Para, kronik enflâsyonlarda. tasarruf aracı olabilmek niteliğini kısmen kaybetmektedir. Mevduat, iddihar edilmiş banknotlar ve tahviller, gerçek değerlerini muhafaza edememektedir. Kronik enflâsyon geçirmekte olan ülkelerde, tasarrufların gayrımenkullere ve altına yatırılmasına doğru yaygm bir eğilimle karşılaşılmaktadır.
Kronik enflâsyon, günün ihtiyaçlarını geçmiş yılların tasarrufunu tahrip pahasına karşılamak gibi bir sonuca ekonomiyi sürükler. Böyle uzun enflasyonlarda, huzursuzluk ve ahlâk seviyesizliği. çok defa önlenememektedir.
Dünya iktisat tarihinin kaydettiği en uzun kronik enflâsyon, Türkiye’de kaydedilmiştir. Türkiye’de kronik enflâsyon’un başlangıç tarihi. 1939 dur.
Almancası : chronische Inflation.
Fransızcası : inflation chronique.
İngilizcesi : chronical inflation.
(Bk; enflâsyon, maliyet enflâsyonu, aşırı enflâsyon, Dinamik Enflâsyon Modeli).

Yorum yazın