Devlet Tahvili ihraç ve satışı


Devlet Tahvillerinin İhraç ve Satışı

Devlet tahvillerinin satışında kolaylık sağlanması bakımından bunların uygun bir teknikle satışa sunulması çok önemlidir. Kişilerin likidite tercihlerinden vazgeçerek devlet tahvillerine yönelmelerinde bu tahvillere uygulanan faiz oranları ve nakde çevrilme kolaylıklan gibi unsurlar önem kazanmaktadır. Ancak konu kısa ve uzun vadeli borçlar açısından farklı özellikler göstermektedir;

Kısa vadeli borçlanma herhangi bir borç senedinin düzenlenmesini gerektirmediği için bıı borçlarda ihraç ve satış sorunu ortaya çıkmamaktadır. Bu borçlann başında avanslar ve özellikle merkez bankası avansları gelmektedir. Bu yoldan borç alınması için avansı verecek kurum ile devfet arasında bir anlaşma olması ya da merkez bankası avanslannda olduğu gibi bu hususun bir kanunla düzenlenmiş olması yeterlidir. Diğer kısa vadeli borçlar arasında bonoya bağlı bulunan borçlar sayılabilir. Bu bonolar genellikle halka değil banka ve diğer mali kuramlarla merkez bankasına satılmaktadır.

Uzun vadeli borç ihracında ise devlet genellikle doğrudan doğruya tasarruf sahiplerine satış yapar; herhangi bir aracı bulunmaz. Tahvil satışlarının koşullan bildirildikten sonra bunlar ilgili kuruluşlar tarafından satışa çıkanlır. Aynca satışın bankalara yapılması da mümkündür. Bankalar satın aldıklan tahvilleri daha sonra müşterilerine satarlar.

Devletin borçlanma miktannı önceden belirlemesi durumunda sınırlı satış işlemi gerçekleşir. Bazı ülkelerde sınırsız satış yani tasarruf sahiplerinin istedikleri zaman devlet tahvili alabilmeleri mümkün kılınmaktadır. Ancak bu sistem geniş bütçe açık-lanna neden olmaktadın

Sınırlı borçlanmada devlet tahvillerinin satışı için belirli bir süre konulur. Bu süre içinde satış işlemi tamamlanamazsa kalan kısmın satışı kamu kredisini desteklemekle görevli kurumlar tarafından sürdürülür. (Bkz. Devlet Borçları, Borç İdaresi, Devlet Tahvili).

Yorum yazın