Niğbolu hakkında bilgiler

Niğbolu , bulgarca Nikopol, Kuzey Bulgaristan’da (Plevne idare bölgesi) liman şehri, Tuna’nm sağ kıyısında; 5 700 nüf. Plevne ve Zıştovi’ye (Bugün Svistov) karayolu ile bağlı olan şehirde tarım (tahıl tarımı, meyve yetiştiriciliği, arıcılık, balıkçılık) ve sanayi (büyük akümülatör, pil ve şarap fabrikaları) gelişmiştir.

• Tarih. 629’da Bizans imparatoru He-rakleios tarafından kuruldu. Stratejik durumu yüzünden birçok defa istilâ edildi. 1081’de Uzların (Peçenekler) saldırısına uğradı. XI. yy.da Kıpçak ve Kuman Türklerinin hâkimiyetine girdi; dinî bakımdan İstanbul patrikliğine bağlı kaldı. Sonra Tırnova Bulgar çarlığının eline geçti. 1387’-de Çandarlı Ali Paşa tarafından alındı; son bulgar çan İvan Şişman yakalanarak Murad I’e gönderildi. Şehrin kalesi yeniden onarıldı ve tahkim edildi, özellikle Niğbolu* savaşından sonra kaleye akıncılar ve sekbanlar yerleştirildi; şehir, bir serhat livası olarak osmanlı uç beylerinin merkezi haline getirildi. Osmanlı padişahlarının Eflak ve Macaristan’a yaptıkları seferler için Niğbolu bir çıkış yeri oldu. Bu özelliğinden dolayı zaman zaman Eflak ve Macaristan krallannın saldırılarına uğradı ve bu saldınlar 1598’e kadar devam etti.
Niğbolu OsmanlIlar tarafmdan alındıktan sonra Rumeli beylerbeyine bağlı yedinci derece bir sancak merkezi oldu; şehirde ayn bir teşkilât kuruldu. Bu teşkilâta bağlanan halk (Voynuk*lar ve Martolos*-lar) avarızdan (vergi) muaf tutuldu. XVI. yy.m sonunda şehir, Silistre eyaletine katıldı ve 1848’e kadar bu durumda kaldı. Abdülaziz zamanında kurulan Tuna vilâyetinin Rusçuk sancağına bir kaza olarak bağlandı. 13 Temmuz 1878 Berlin antlaş-masıyle Bulgaristan prensliğine verildi. OsmanlIlar zamanında yıllık hasılatı 457 000 akçe olan Niğbolu iskelesi, Eflak’tan gelen tuzlarm depolama yeriydi. Burada toplanan tuzlar Edime ve İstanbul’a gönderilirdi. XIX. yy.ın ikinci yansında nehir yoluyle 506 milyon kilo tahıl ihraç e-diliyordu. (M)

Yorum yazın