Monte Rosa

Monte Rosa , İsviçre (Valais kantonu) ve İtalya arasında bölüşülen Monte-Rosa kütlesinde dağ. Birçok doruğunun yükseltisi 4 000 m’yi aşar; şekilleri çok çeşitli ve yüksektir: Cervin veya Matterhorn (4 478 m), Breithorn (4165 m), Lyskamm (4 477 m) en yüksek doruk Dufour (4 638 m) ve asıl Monte Rosa’nın dokuz doruğu. Alp sisteminin başka hiç bir yerinde buradaki kadar kar ve buzul biıikmemiştir. Bir demiryolu aracılığıyle bütün Monte Rosa’ya bakan Gornergrat sırtına (3146 m) ulaşılır. Otomobil yolunun bulunmadığı geçitlerden Thedule geçidi (3 318 m), İsviçre’deki Visp (Vifcge) vâdisini İtalya’daki Valtournanche vâdisine bağlar.

— Dağcılık. Dorukların en yüksekleri kuzeyden güneye doğru şunlardır: Nordend (4 612 m), Dufour (Alplerin ikinci yüksek doruğu 4 638), Zumstein (4 561 m), Gnifetti (4 559 m), Parrot tepesi (4 436 m). Tamamıy-le buzulla kaplı olan İsviçre yamacında, nispeten yumuşak eğimli Grenz, Monte Rosa ve Gomner buzulları uzanır. İtalya’daki Macugnaga vâdisine hâkim olan batı yamacı Alpler’in en çetin duvarlarından biridir; yükseltisi 2 000 m’yi aşar, hem kayalıktır, hem de buzullarla kaplıdır.

İsviçre yamacında, özellikle BĞtemps’den yola çıkarak yapılan tırmanışlar çok yüksek noktalar dışında, güç değildir; ilkbaharda dorukların yakınına kadar kayakla çıkılabilir; buna karşılık doğu yamaca tırmanma yolları güçlüklerle doludur; bu yolların başlıcalan şunlardır: Nordend’in doğu yamacı (ilk olarak 1876’da Ferdinand ve Abraham İmseng ile Luigi Brioschi tırmandılar); Dufour tepesinin doğu yamacı (ilk çıkış: R. ve W. M. Pendlebury ve Charles
Taylor, 1872); Gnifetti tepesinin kuzeydoğu yamacı (ilk olarak Jacques Lagarde ve Lucien Deyies tırmandılar, 1931). Monte Rosa tepelerini aşma klasik ama uzun süren bir iştir; her iki yönde de yapılabilir; tırmanışta Gnifetti tepesinin doruğundaki Avrupa’nın en yüksek yapısı olan Regina Marg-herita kulübesinden yararlanılır. (L)

Yorum yazın