Süleyman Seyyid Hayatı ve Eserleri

Süleyman Seyyid Hayatı ve Eserleri

Süleyman Seyyid (d. 1842, İstanbul – ö. 19 Eylül 1913, İstanbul), 19. yüzyılda Batı tekniklerini uygulayan ilk Türk ressamlardan.

Resimle ilgilenmeye rüştiyede okurken başladı. 1865’te Mekteb-i Harbiye’den mezun olduktan sonra resim öğrenimi için Şeker Ahmet Paşa ile birlikte Paris’e gönderildi, orada Mekteb-i Osmani’ye devam etti. Bir süre Robert Flari ve Gustave Boulanger’nin atölyelerine, daha sonra altı yıl Cabanel’in atölyesine devam etti. Bir yıl Roma’da çalıştıktan sonra 1875’te Türkiye’ye döndü ve uzun yıllar çeşitli okullarda resim ve Fransızca öğretmenliği yaptı.

Paris’te bulunduğu ilk yıllarda belgesel nitelikte tarihsel konulu resimler yapan Süleyman Seyyid daha sonra, özellikle de Boulanger, Flori ve Canabel’in atölyelerinde çalıştığı sıralarda ölüdoğa ve manzaraya yöneldi. Doğadaki biçim ve renklere bağlı kalarak temiz ve berrak bir renk anlayışı geliştirdi. “Portakallar” (y. 1895), “Portakal Dilimleri”, “Kavunlar ve İncirler”, “Leylaklar” gibi ölüdoğalarında resim yüzeyinin bütününü akılcı bir tutumla değerlendirdi. Çoğu kez nesneleri piramit ya da küp gibi geometrik biçimlerde istifledi. İnce ve saydam olarak kullandığı boyalarla ışıltılı etkiler elde etti. Çok az sayıdaki portre ve figürlerinde (manzara içinde) gerçekçi bir anlayış görülür. Başta Üsküdar çevresi olmak üzere manzaralarında mavi ve yeşilin egemen olduğu gerçekçi bir anlatım vardır.

Sanatın kuram ve teknik yönüyle de ilgilenen Süleyman Seyyid dergi ve gazetelerde çeşitli yazılarla Fenn-i Menazır adlı bir de kitap yazmış, ama kitabını bitiremeden ölmüştür.

Yorum yazın