Süleyman Mehmed Nahifi

Süleyman Mehmed Nahifi, türk şairi (İstanbul, ? – ay.y. 1739). Yeniçeri kalemine girdi. Elçilikle İran’a giden Mehmed Paşanın yazıcısı oldu (1688-1689). Iranlı yazar ve şairlerin eserlerini inceledi, arap edebiyatı üstünde çalıştı. Mısır’a giderken uğradığı Konya’da mevlevî şeyhi Bostan Çelebi’den el aldı ve külâh giydi (1705). Şehid Ali Paşanın yanında sadaret kâtipliği görevinde bulundu. Pasarofça antlaşmasının imzası için Damat İbrahim Paşa ile Viyana’ya gitti. Dönüşünde Divanı sultanî başmukata acılığına tayin edildi. Bir süre sonra şıkkı sâ-ni defterdar! iğiyle görevlendirildi. Bütün eserlerinde din ve tasavvuf konularını işleyen Nahifî, çağma göre an ve açık bir dille Türkçeye çevirdiği Mevlânâ’nm Mes-nevVsi ile ün kazandı. Divan şiirinin her dalında eser verdi. En başarılı olduğu tür naattır. Dili akıcı, anlatımı düzgün, söyleyişi açıktır. Anlama çok önem verir. Şiirlerinde divan geleneğinin dışına çıkan, Türkçeye yönelen, arapça ve farsça tamlamalardan kaçan bir eğilimi vardır. Bazı şiirlerinde Yunus Emre, bazılarında Mevlâ-nâ etkisi görülür. Eserleri: Divan; Hilye-tü’l-Envâr (Nurların özü); Mevlidü’n-Nebi (Hz. Muhammed’in Doğuşu); Hicretü’n-Nebi (Hz. Muhammed’in Göçü); Terceme-i Mesnevi (Mesnevî Tercümesi) [Bulak, 1851].

Yorum yazın