Pierre de Ronsard

Pierre de Ronsard , fransız şair (Pos-sonnifcre şatosu, Couture-sur-Loir ruhanî çevresinde, 1524 – Saint-Cosme-en-l’Isle, Tour yakınları 1585). Soylu bir ailenin oğlu. 1536’da Fransa sarayına, sonra Iskoç sarayına paj olarak girdi, François de Car-navalet yönetimindeki Krallık Atlı birliğine katıldı. Diplomat Lazare de Ba’ı’f ile birlikte Alsace’ta çıktığı bir geziden, hemen hemen sağır olarak döndü. Bu yüzden, askerlik mesleğinden vaz geçmek zorunda kaldı (1540). Bundan sonra, kendini edebiyata verdi, önce Baîf’in evinde Dorat*-nın yönetiminde, sonra Antoine de Baîf ve Joachim du Bellay ile birlikte Coqueret kolejinde Yunanca öğrendi. Du Bellay, Ronsard’ın ilhamıyle Défense et illustration de la Langue Française’i (Fransız Dilinin Savunulması ve Güzelleştirilmesi) [1549] yazdı. Ronsard, fransız şiirini geliştirmek ve yüceltmek istiyordu. Sonradan Pléiade (1556) adını alan La Brigade okulunun başına geçti. İlk eseri Odlar’ı (Odes) [1550-1552] Pindaros ile Horatius’dan ilham alarak yazdı. 1552’de Cassandre için, Pet-rarca tarzında yazılmış Amours (Aşklar) adlı şiir kitabını çıkardı. Pindaros’un coşkunluğundan, Petrarca’nın inceliğinden sonra hafif şiirlere yöneldi. Folastries (Çılgınlıklar) adlı eserinde ifadesi değişti, halk ve fransız kaynaklarına eğildi. Daha sonra Anakreon’un ve Yunan Antolojisi’nin etkisiyle Mélanges ve Bocage’ı (Boccaccio) yazdı (1554). Continuation des Amours’da (1555-1556) yayımlanan şiirlerinde Marie adlı Aonjou’lu bir çoban kızına duyduğu sevgiyi dile getirdi. Açıklık, derinlik ve kişisel bir üslûp kazanan şair, artık antik çağ bilgiçliğinden ve Petrarca tarzı inceliklerden kendini kurtarmış ve yolunu bulmuştu. Hymnes’lerinde (1555-1556) epik şiirdeki ustalığını göstererek kendini yeniledi.

Şairlerin prensi sayılan Ronsard, koruyucu Michel de l’Hospital sayesinde rahipliğe getirildi. 1559’da Saint-Gelais’nin ölümü üzerine, kralın danışmanı, rahibi ve saray şairi oldu. Şaire düşen görevin halka ve krallara yol göstermek olduğuna inandığından Discours (Nutuklar) [1562 – 1563] ile ateşli bir tartışmaya girişti, Birinci İç savaşı fırsat bilerek reformlar yapılmasını ilerî sürdü ve anlaşmaya, uzlaşmaya varmak için çağrıda bulundu. Saray şairi olarak, Charles IX’un fransız eyaletlerindeki yolculuğu için özdeyişler, dörtlükler yazdı (1562). Günlük olaylar üstüne yazdığı şiirler arasında en önemlileri Eglogue’lar ve Bergerie’lerdk (1559-1565). Karşılık olarak Bellozane rahipliğine (1563), sonra da Saint-Cosme-en-l’lsle başrahipliğine getirildi. Ana kraliçe ile Charles IX’u burada kabul etti. Kral, Ronsard’dan on heceli mısralarla bir destan yazmasını istedi. Bunun üzerine, ilk dört bölümü 1572’de yayımlanan Franciades’i yazdı.

Catherine de Médicis’in manevî kızı, bilgili ve erdemli Hélène de Surgères’in verdiği ilhamla yazdığı Les Amours d’Hélène (Hélène’in Aşkları) [1578] şarin son ateşli şiirleridir. Ronsard, 1585’te Paris’ten ayrılarak Croixval’e yerleşti.

Ronsard’ın bütün eserleri aynı değerde değildir; hattâ bazıları zamanla eskimiştir; bununla birlikte bu eserler modern lirizmin bellibaşlı temalarını ortaya çıkarmış ve şaire toplumda önemli bir yer sağlamıştır. (L)

Etiketler:

Yorum yazın