İsmail Baha Sürelsan Hayatı ve Eserleri

İsmail Baha Sürelsan Hayatı ve Eserleri

İsmail Baha Sürelsan(d. 19 Kasım 1912, Bursa – 1999 antalya), melodik hareketleri yinelemekten kaçındığı besteleriyle dikkati çeken besteci.

Ankara Ziraat Fakültesi’ni (bugün Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi) bitirdi (1935). Çeşitli kuramlarda ziraat mühendisi olarak çalıştı. Müziğe gençliğinde Bursa’dayken başlamıştı. Kendini geliştirerek yalnız besteci olarak değil, müzik kuramcısı olarak da tanındı. 1945’ten sonra Ankara’da İlahiyat Fakültesi’nde dinsel müzik öğretmenliği yaptı. Çeşitli üniversitelerde ve kuramlarda açıklamalı konserler yönetti, ayrıca pek çok özel öğrenci yetiştirdi. 1961’de girdiği Ankara Radyosu’nda (1964’ten sonra da TRT’de) repertuar kurulu üyeliği, öğretmenlik, sınav jürisi üyeliği ve koro şefliği görevlerinde bulundu. Haziran 1990’da TOT Antalya Bölge Müdürlüğü’ne bağlı sözleşmeli uzman olarak çalışıyordu.

Çok titiz bir besteci olan Sürelsan yüz dolayında yapıt vermiştir. Bunların büyük çoğunluğu sözlü yapıtlardır ve yaklaşık onda dokuzu şarkıdır. Çeşitli gazete ve dergilerde müzik üzerine yazılar da yayımlayan Sürelsan, bazı besteciler üzerine monografiler yazmış, Ahmed Rasim ve Musiki

(1977) adlı bir kitabı yayımlanmıştır. Başlıca besteleri arasında, “Çekmiyor yâr-i si-temkâr, hayli demdir nâzımız” (acemaşiran yürüksemai), “Ay gülsün ufuktan, sen bak ona gül de” (rast şarkı), “O tebessüm, o tavırlar, o levendâne hıram” (acemaşiran şarkı), “Gönlüm düşüyor çırpınarak gizli kemende” (acemaşiran şarkı), “Yaz günleri

en tatlı hayaller gibi geçti” (nihavend şarkı), “Beni ihmal, bana isyan, beni giryan et” (buselik şarkı), “Güle sor, bülbüle sor halimi, hicranımı dinle” (buselik şarkı), “Endamına râm oldu gönül, düştü belâya” (ferahfeza şarkı) sayılabilir.

Yorum yazın