Henri Matisse kimdir

Henri Matisse kimdir – Henri Matisse hayatı ve eserleri hakkında bilgiler
Henri Matisse , fransız ressamı (Le Ca-teau 1869-Nice 1954). Hukuk okudu. 1890’-da Goupil’in Traité de Peinture’ünü (Resim Üstüne inceleme) okuyunca resme heves etti. Paris’e gitti; orada Julian akademisine, sonra École Normale Supérieure des Beaux-Arts’a girdi; Gustave Moreau’nun atelyesinde Rouault, Camoin, Marquet ile çalıştı; Bonnat’nın atelyesine devam eden Dufy ve Friesz gibi ressamlarla tanıştı. Matisse, hocasının tavsiyelerine uyarak, tabiat resimleri yaptı ve Louvre’da birçok eser kopya etti. Sanatı bu sıralarda geleneksel düzeydeydi (Bretagne’lı Dokumacı,

[1896], Art Moderne müzesi). Millî Güzel Sanatlar derneğinde sergi açtı (Sofra Artıkları, 1898). Sonra, Pîssarro’nun etkisiyle izlenimciliğe yöneldi (Belle-ile, Korsika, Côte d’Azur manzaraları). Matisse, bu dönemdeki çalışmalarında, yoğun renkler ve belirgin biçimlere meraklıdır. Daha sonra, Carriere’de figür anlayışını inceledi, heykeltıraşlığı (1900) ve geçici olarak noktacılığı denedi. Bazı figürlerinde Cezanne etkisi açıkça görülür (Atelyede Modeller.
1900). Fov tarzındaki resimlerinde kişiliği iyice ortaya çıktı: Kasketli Genç Denizci; Lüks, Huzur ve Şehvet (1906). Geçişleri ve değerleri ortadan kaldırarak, tonu, nesnenin biçimini, uzayı renk tabakalarıyle belirterek tabiatı basitleştirdi, arabesk ile ritmi ön plana aldı: Kırmızı Halılar (Grenoble müzesi). Fas’a yaptığı iki yolculuk (1911-1913) ve kübizmin çekiciliği, onu yeni basitleştirmelere yöneltti: Üç Kızkardeş (Walter koleksiyonu); Dans ve Müzik (Leningrad müzesi); Faslılar (1912); Ressam ve Modeli (1916, Paris Art Moderne müzesi). Daha sonraki yıllarda Matisse’te bir gevşeme görülür: başarıları, o yıllardaki kaygısız ortam, yerleştiği ve Renoir ile tanıştığı (1917) Nice şehri, onu bir zerafet, bir yumuşaklık, bir hafif modeleler sanatına götürdü; genç kadınları, kumaşları, çiçekleri canlandıran ahenkli ve mesele:siz tablolar yaptı; bu tablolar onun eserleri arasında en «bitmiş» sayılabilecek eserlerdir: Nice*e Bakan Pencere (1919). ve Odalıklar adlı dizi. Tahiti’ye gitmeden önce Ispanya’yı, İtalya’yı, Almanya’yı, Rusya’yı dolaştı. 1928’de, yaşama sevincini yüceltmek için basitleştirme ve güçlendirme çalışmalarına döndü (Süslü Bir Zemin Üzerinde Süs Figürü [1928, Art Moderne müzesi]; Büfe [ay.yıl]). Bu nitelikler Dans9m (Barnes vakfı, 1931-1933) büyük süslemesini belirler Renk bileşimindeki cüretini (Rumen İşi Bluz, 1940), bazen araya katıksız siyahlar koyarak (Siyah Zemin Üzerine Okuyan Kadın, 1938) veya kırmızıları parlaklaştırarak (Büyük Kırmızı Ev İçi [1948], Art Moderne müzesi) artırdı. Biçim, yeniden düz ve sentetik bir bal aldı; Beyaz Elbiseli Genç Kız (1941). Bu evrimin sonuçları, Vences’te Rosaire des Dominicaines kilisesinin süslemelerinde görülür (1950). Matis-se’nin ayrıca kara kalemle yapılmış eserleri, birçok füzen çalışması vardır, özellikle Mallarme’nin Poesies’sini (Şiirler)

[1932], Ronsard’ın ^mowrs’unu (Aşklar)

[1948], Charles d’Orleans’ın Poemes’ini (Şiirler) [1950] resimledi. Oyma eserleri beş yüz kadardır (ofortlar, ağaç işleri, taş basmalar). Hayatının sonlarında, yapıştırma kâğıt tekniğini büyük boyutlu kompozisyonlarda (Zenci Boksör [1947]; Kralın Kederi [1952]) veya daha ölçülü boyutlarda (çiçekler ve dansözler) uyguladı. Tunç heykeller de yaptı; bu heykellerinde «canlı ve uyarıcı bileşim» diye adlandırdığı şeyi gerçekleştirmeğe çalıştı. Matisse’in resimle ilgili görüşleri çeşitli dergilerde yayımlandı. (Grande Revue*de «Bir Ressamın Notları», aralık 1908). Matisse, çağdaş resr mi büyük ölçüde etkiledi. Eserleri, Avrupa, Amerika ve Japonya’daki bellibaşlı koleksiyonlarda yer alır, (l)

Yorum yazın