Gioacchino Rossini

Gioacchino Rossini hayato , beseteleri ve eserleri
Gioacchino Rossini , İtalyan bestecisi (Pesaro 1792-Paris 1868). Müzikçi bir ailenin oğluydu. Piyano öğrendi, Bologna’da Tesei’den şarkı (1807), rahip Mattei’den beste dersleri aldı. Komedi türündeki ilk eserleri Venedik’te temsil edildi: La Cambíale di Matrimonio (Evlilik Çeki) [1810]; L’Equivoco Stravagante, L’inganno Felice, il Cambio della Valigia; bunları üç operet izledi: La Scala di Seta (ipek Merdiven), L’Occa-sione fa il Ladro (Hırsızlan Fırsatlar Yaratır), İl Signor Bruschino (Bay Bruschino). Seria tarzındaki ilk operaları Circo in Babilonia (Ferrara, 1812) ve özellikle Tancredi (Venedik, 1813), Cezayir’de Bir İtalyan Kızı (L’ltalianain Algeri), Sevil Berberi (Roma, 1816) çağının en büyük İtalyan lirik bestecileri arasında yer almasını sağladı. 1815’ten 1823’e kadar emprezaryosu Barbaja ile yaptığı kontrat gereğince her yıl iki yeni opera yazdı; bunlar Milano, Venedik, Roma, Napoli’de hayranlıkla karşılandı: Aureliano in Palmira; il Turco in Italia (İtalya’da Bir Türk); Sigismondo; Elisabetta; Torvaldo e Dorliska; La Gazzetta; Otello; La Ceneren-tola; Hırsız Saksağan (La Gjp«za Ladra); Armida; Adelaide di Borgogne; Bağdat
Halifesi (Adina o 11 Califfo di Bagdad); Musa Mısır’da (Mosè in Egitto); Riccardo e Zordide; Ermione; Edoardo e Cristina; La Donna del Lago; Bianca e Faliero; Ma-ometto II; Matilde di Shabran; Zelmira; Semiramide. Sonuncu eserin ötekiler kadar beğenilmemesi üzerine Londra’ya gitti. Konserler ve dersler vererek bir süre orada yaşadı; sonra Paris’e geçti, Charles X’un taç giyme töreni münasebetiyle Un Voyage â Reims (Reims’e bir Yolculuk) adlı bir eser yazdı (1825). Eserlerinden ikisini Paris operası için yeni bir düzene soktu. Bunlar Le Siège de Corinthe (Korinthos Kuşatması, 1826) ve Moïse (1827) adlarını alan Mao-metto 11 ve Mosè in Egitto operalarıdır. Bir ara, kısa bir süre için Théâtre-ltalien’in başına geçti. Daha sonra krallık müzik işleri yönetim görevlisi ve şarkı bölümü müfettişliğine getirildi. Temmuz ihtilâli patlak verince görevi sona erdi. O günlerde, son operası Guglielmo TelVi besteledi; bir Stabat Mater (1832-1841), birkaç dinî parça ve kantat dışında pek bir şey yazmadı. Lirik e-serlerinin yanı sıra bazı koro müziği, ders aracı olarak ses için parçalar, askerî marşlar, alaylı adlar taktığı piyano parçalan besteledi. Uzun zaman Milano, Bologna, Floransa’da yaşadıktan sonra (1836-1853), Fransa’ya döndü ve ömrünün sonuna kadar Paris’te kaldı. Servetini yaşlı müzikçilere dinlenme evi yapılmak üzere Paris şehrine bağışladı. (L)

Yorum yazın