Ebu’l Âlâ el-Maarrî

EBÜL ALA el-MAARRİ (Ebül Alâ Ahmed bin Abdullah el-Maarrî), arap şairi (Maa-retünnuman, Suriye 973-1057). Küçük yaşta çijek hastalığı yüzünden kör olduğu halde öğrenim ve çalışmalarını sürdürdü. Gezilerinde kitaplıkları araştırarak bilgisini genişletti. Babası Abdullah bin Süleyman’dan din ve dilbilgisi dersi, Halep’te Muhammed bin Abdullah bin Sâd’den dil ve edebiyat, Yahya bin Musir’den hadis dersleri alarak öğrenimini tamamladı. Lazkiye’de Hıristiyan keşişlerle sohbet ederek Yahudilik ve Hıristiyanlık hakkında geniş bilgi sahibi oldu. Sonra Maaretünnuman’a dönerek öğretmenliğe başladı. Körlüğü yüzünden içe dönük ve yalnız yaşayan şair, büyük üne ulaştı. Beş yıl sonra gittiği Bağdat’ta hint felsefesi ile ilişki sağladı. Dönüşünde, insanlardan uzak yaşamayı tercih etti. Halep emîri Salih bin Mirdas’m teklifi île bir süre Maarre’nin yönetimini eline aldı. İnanç ve siyaset bakımlarından parça parça olan İslâm dünyasının en kritik devresinde büyük bir şair sayıldı. 10 000 Beyit tutarında şiiri olduğu söylenir. El-Lüzumiyat veya Lüzıım-malâ Yelzem (Gereklilikler veya Gereği Olmayanların Gerekliliği) adlı felsefî eserinde, islâmiyetin esaslarından uzaklaşır. Ali bin Abdullah el-isfahani’ye yazdırdığı 73 eserin çoğu ele geçmemiştir. Başlıca eserleri: Divan; Şerh-üt-Tenvir (Tenvir Şerhi); hayalî bir âhiret yolculuğunun hikâyesi olan Risalet-ül-Gııfran; vaaz ve öğüt kitabı el-Fıısûl (Bölümler), [m]

Etiketler:

Yorum yazın