Carl Nielsen

Carl Nielsen , danimarkalı besteci (Nör-re Lyndelse 1865 – Kopenhag 1931). Kopenhag konservatuvannda yetişti, 1888’de ilk eseri olan Yaylılar İçin Küçük Süit*i yayımladı. Krallık tiyatrosunda kemancılık ve orkestra yöneticiliği yaptı (1908-1914). 1915

– 1927 Arasında Müsikforeningen’i (Müzik demeği) yönetti, daha sonra Kopenhag konservatuvannda öğretmen, 1931’de de yönetmen oldu. Başlangıçta danimarkalı romantik besteciler (Gade, Hartmann, J. Svendsen) ile Wagner’in etkisinde kaldı; bu etkilerden kurtulmak için Brahms’a yakın, fakat gene şahsî sayılabilecek yeni -klasik bir üslûp yarattı. Köyde geçen çocukluğundan kalma bir eğilimle eserlerinde basit ritim oyunlarına öncelik verdi. Çoğunlukla makam sistemine uygun olarak işlediği temalar, güçlü ve tazedir, ömrü boyunca kendini yenilemekten vaz geçmeyen Nielsen, son eserlerinde, yeni – klasik üslûbuna atonal ve poltonal unsurlar da kattı. Altı senfoni (1892’den 1925’e kadar), operalar (Saul ve Davud [1901], Maskerade [1906]), koro eserleri, keman (1911), flüt (1927) ve klarnet için (1928) konçertolar, tek piyano için parçalar (Chaconne [1916], Tema ve Çeşitlemeler [1916], Süit [1920]), keman ve piyano için sonatlar, melodiler ve halk şarkıları besteledi. Nielsen’in da-nimarkalı çağdaş besteciler üstündeki etkisi büyük oldu. Müzikle ilgili eserleri: Levende Musik (Yaşayan Müzik) [1925] ve Min Fynske Barndom (Fyn’de Geçen Çocukluğum) [1927]. (L)

Yorum yazın