Bimen Şen Hayatı ve Eserleri

Bimen Şen Hayatı ve Eserleri

Bimen Şen, asıl adı bîmen derkasparyan (d. 1871/73, Bursa – ö. 26 Ağustos 1943, İstanbul), Hacı Arif Bey’den sonraki dönemin önde gelen şarkı bestecileri arasında yer alan Ermeni asıllı müzikçi.

Bursa’da Surp Astvadzadzin Kilisesi’nde muganniyken güzel sesiyle ünlendi. Kendisini dinleyen Hacı Arif Bey’in önerisiyle 1887’de İstanbul’a giderek bir Ermeni bankerin yanında çalışmaya başladı. Hagopos Kıllıyan ve Lem’î Atlı’dan müzik dersleri aldı. Türk müzikçilerini dinleyerek kendi kendini yetiştirdi. Gazinolarda ve benzeri yerlerde hanendelik etti, plaklar doldurdu. “Yüzüm şen, hatıram şen, meclisim şen, mevkiim gülşen” dizesiyle başlayan şarkısının çok tutulması üzerine “Şen” soyadını aldı.

Çok verimli bir besteci olan Bimen Şen 500’ü aşkın yapıt bestelemişse de, nota bilmemesi nedeniyle yapıtlarını başkalarının notaya alması bestelerinin çok büyük bölümünün unutulmasına yol açmış ve günümüze ancak 250 kadarı ulaşabilmiştir. Bunların üçü marş, geri kalanı şarkıdır. Şen’in hemen her yapıtında Hacı Arif Bey’in derin etkisi görülür. Başlıca şarkıları arasında, “Firkatin aldı bütün neşve vü tâbım bu gece” (hicaz), “Ömrüm artar sana baktıkça perestişle benim” (hicaz), “Yıllar ne çabuk geçti bu günler arasından” (hicaz), “Durmadan aylar geçer yıllar geçer gelmez sesin” (hüseyni), “Bir haber ver ey saba, n’oldu gülistanım benim” (acemaşiran), “Kırsa bin tel naz ile, terk-i esaret eylemem” (hicazkâr), “Bensiz ey gül gülşen-i âlemde mey nûş eyleme” (segâh), “Dilde sevda, sinede dâğ-ı firâk” (segâh), “Ne gülün rengini sevdim, ne de bülbül sesini” (yegâh), “Al sazını sen sevdiceğim şen hevesinle” (sultaniyegâh), “Sun da içsin yâr elinden âşıkın, peymaneyi” (segâh) sayılabilir.

Yorum yazın