Alberto Martini

Alberto Martini, İtalyan gravürcüsü ve ressamı (Oderzo, Treviso 1876 – Milano1954). Resme basit bir portreci olan babasının teşvikiyle başladı. Fakat alman gravürünü (özellikle Dürer’i) tanıması, resim kültürünün gelişmesini sağladı. 1898’de Münih’te Joseph Sattler’in yanında alman resmini inceledi. Daha sonra grafik sanatına yöneldi: mürekkepli desen, gravür, ex lib-ris, resimleme. 1895’te Büyük Morgan’ı, ertesi yıl Tassoni’nin La Secchia Raşita’sim (Çalınan Mühür), sonra E. A. Poe’nin Tales’ini (Hikâyeler) [1905-1908], Paul Verlai-ne’in Fêtes Galantes’ını (1911) ve daha sonra R. M. Rilke’nin Das Marien – Leben’-ini (Meryem’in Hayatı) [1943-1944] kara kalemle resimledi, ilk desenleri, yaratıcılığı ve tekniğinin inceliğiyle İtalya dışında, özellikle Münih ve Londra’da büyük ün kazandı. Şeytan ve ölüm kavramlarını yansıtan eserleri kendine has bir çeşit gerçeküstücülüğe yönelir. Martini 1928’de Paris’e gitti ve André Breton’u tanıdı. Fakat, doğrudan doğruya gerçeküstücülere katılmadı. Çünkü bu akım adına ileri sürülen görüşleri paylaşmıyordu. Bu yüzden 1934’te Milano’ya döndü, ölümüne kadar orada yalnız ve tanınmayan bir kişi olarak yaşadı.

Yorum yazın