Abdülmecid Efendi

Abdülmecid Efendi (d. 29 Mayıs 1868, İstanbul – ö. 23 Ağustos 1944, Paris), İslam dünyasının son halifesi ve Osmanlı veliahtı. Padişah Abdülaziz’in oğludur. Annesi Hayranıdil Kadın’dır. Babasının ölümünden (1876) II. Meşrutiyet’in ilanına (1908) değin sarayda kapalı bir yaşam sürdü. Bu dönemde yabancı dil öğrendi, güzel sanatlarla, özellikle resimle ilgilendi. Döneminin manzara geleneğine karşı bir tutum alarak yapıtlannda figürü ön plana çıkaran Abdülmecid’in “Haremde Beethoven” ve “Haremde Goethe” gibi çok figürlü resimlerin-

lerinde şeyhlik yaptıktan sonra III. Meh-med’in çağnsı üzerine İstanbul’a gitti. Burada bir tekke kurduğu gibi Şehzade, Sul-tanselim ve Sultanahmet camilerinde de vaizlik yaptı. Şiirlerinde Şeyhî mahlasını kullandı. Lezaizul-Âsar ve Letâifü’l-Ezhâr, Maskalu’l-Kulûb, Umdetü’l-Müsteıddîn fi’s-Sarf gibi tasavvufa ilişkin yapıtları, şiirlerini topladığı Divan-ı İlahiyattı önemlidir. Aynca ulemadan Kadızade Mehmed Efendi ile tasavvuf konusunda yaptığı tartışmaların da döneminde geniş yankıları olmuştur.

Etiketler: , , , ,

Yorum yazın