Tarım Kredisi

Tarım Kredisi

Tarım kredisinin esasları dört nokta halinde özetlenebilir:
a) Çiftçinin geliri, ürün satışıyla gerçekleşir. Bu nedenle, tarım kredilerinin vadeleri, çiftçinin cebine para girecek tarihlere göre ayarlanır. Kısa vadeli krediler, gelecek mevsim ürününün sayısı göz önünde tutularak bir yıla dek uzatılabilir.
Orta vadeli kredi, tarımda alet ve makinelerin finansmanı için verilir. Ödeme süresi, bunların sağlayacakları üretim-gelir artışı ve amortisman koşullarına göre saptanır.
Uzun vadeli tarım kredisinin hedefi, tesislerin finansmanıdır. Çiftçi uzun vadeli kredileri sulama ve elektrik tesislerine, inşaata ve toprağı değerlendirecek diğer işlere kullanır.
b) Bankalar, tarım kredilerinde, çok sayıda küçük çiftçiyi muhatap tutmaktansa, kooperatifler ve benzeri örgütlenmiş gruplarla işgörmeyi tercih etmektedir. Kooperatiflerin araya girmesi, kredi açılmasını kolaylaştırmakta ve ödünç fonların güvenliğini artırmaktadır. Çiftçinin mali durumundaki istikrarsızlık kadar borçlananların çokluğu da bankaları zincirleme sorumluluk yüklenmiş gruplarla işbirliği yapmaya sevketmektedir.
c) Toprak ekonomisinde gelir ortalaması düşük olduğundan, vadeleri uzun tutmak ve ucuz faiz uygulamak zorunluluğu ile karşılaşılmaktadır. Tarım kredi bankaları ve sandıkları, çok kez devlet tarafından kurulmakta ve desteklenmektedir.
d) Tarım, istikrarsız bir sektördür. Fiyat dalgalanmaları ve doğal afetler çiftçiyi zaman zaman zarara sokmaktadır. Aktif nüfus ve genç kuşaklar İkinci Dünya Savaşından sonra şehirleri tercih ettiğinin, tarım sektöründe yaş ortalaması da yükselmiştir. Elinde olmayan nedenlerle çiftçi gelirini kısmen kaybettiğinde, borçlarının ertelenmesi sosyal bir gerek sayılmaktadır. Tarım kredilerinde sosyal hedefler ve politik zorunlukları kar gayesini daima arka planda bırakmaktadır.

Yorum yazın