Mercury Uzay Aracı

Mercury Uzay Aracı , Mercury Uzay Mekiği , Mercury projesi hakkında bilgiler

Gagarin’in tarihsel uçuşundan sonra, iki Amerikalı astronot, Vostok’a karşılık olarak Mercury uzay gemisi ile dünya çevresinde deneme uçuşları yaptılar. Gagarin’in uçuşundan dört haftadan az bir süre sonra, bir Amerikalı deniz subayı olan Binbaşı Alan B. Shepbard, Mercury’nin astronotu oldu. Dünya çevreside dönmemesine karşılık, 186 km’lik bir yüksekliğe çıktı. Amerikan saha kurallarına göre, 80 kilometrenin üzerine çıkan astronot statüsüne sahip olurdu. (Böylece pek çok roket güdümlü X-15 hava taşıtı pilotu astronot sayıldı.)

Geliştirilmiş Redstone balistik füzesinin tepesinde Mercury 3 ile Cape Canaveral’den fırlatılan Shephard, 15 dakika 22 saniyelik uçuş yaparak Atlantik’e indi. İnsanın ağırlıksız bir haldeyken uzay gemisini elle kumanda edebileceğini ispatladı. 21 Tem-muz’da Shephard’m astronot arkadaşı, Amerikan Hava Kuvvetlerinden Binbaşı Virgil 1. Grissom, Mercury 4 ile balistik uçuşunu tekrarladı. Ancak, çıkış kapağının zamansız patlaması yüzünden Mercury battığında boğulma tehlikesi geçirdi.

Mercury uzay gemisi Vostok’dan belirgin bir şekilde farklıydı. Bir tek modülü vardı; insanlı modül, kesik koni biçimindeydi ve 2,9 metre uzunluğunda, 1.89 metre çapındaydı. Nikel alaşımlı basınçlı gövdesinin üzerinde atmosfere girerken ısıya dayanabilmesi için titanyumdan koruyucu bir kabuk vardı. Tabandaki ısı dağıtıcı, Vostok’unkine benzer bir yalıtkanla kaplıydı. Hız kesici roket ünitesi her biri 526 kg’hk itme gücüne sahip Uç katlı yakıtlı itici roketten oluşuyordu.

Hız kesme bölümü ısı yalıtıcıya metal bantlarla bağlıydı. Eğim kontrolü için ise uzay gemisinde 18 küçük fırlatıcı bulunuyordu. Mercury’nin kabin boşluğu 36 kg/cm2 basıncında saf oksijenden oluşuyordu. Fırlatma koltuğu yerine uzay gemisinin üst kısmındaki bir kuleye bağlı bulunan kaçış roketi kullanılmıştı. Gerekmediği zaman kule terk edebiliyordu.

Geriye dönüş süreci Vostok’unkine çok benziyordu. Eğim kontrol fır-latıcılan Mercury’yi doğru açıya yönlendiriyor, hız kesiciler ateşleniyor ve gemiden ayrılıyorlardı. Mercury tabanı aşağıda olarak atmosfere giriyordu. Geminin biçimi, atmosferi geçerken aerodinamik kontrolü mümkün kılıyordu, çünkü uzay gemisi bir miktar yükseliyordu. Astronot el kumandalarını kullanarak uçuş yolunu ve iniş noktasını ayarlayabiliyordu. İnişin son aşamasında paraşüt açılıyor ve Mercury’yi ve astronotu yumuşak bir şekilde denize bırakıyordu.

Dünyanın çevresinde tur atan ikinci insan Sovyet Hava Kuvvetlerinden Binbaşı Gherman S. Titov’-du. 6 Ağustos 1961’de Baikonur’dan fırlatıldı. Gagarin dünya çevresinde bir tur atmıştı, buna karşılık Titov uzayda 25 saat 18 dakika kalarak dünya yörüngesinde 17 kez döndü.

20 Şubat 1962’de Mercury 6. içinde Amerikan Deniz Kuvvetlerinden Yarbay John Glenn ile Cape Canave-ral üssünden geliştirilmiş bir Atlas İCBM füzesi ile ateşlendi ve yörüngeye sokuldu. Glenn’in görevi Gagarin’-ki kadar önemliydi. Glenn uzayda 4 saat 55 dakika kaldı ve dünya çevresinde üç tur attı.

Gleen’in hedefi Mercury’yi insanlı olarak denemekti. Uzay gemisi daha önce uzayda insansız olarak denenmişti. Denemeler iki maymun ve bir şempanze ile yapılmış ve gemi artık insanlı uçuşa hazır ve yeterli bulunmuştu. Geriye dönerken elle kontrollere güçlükle uyum sağlamasına karşılık, Glenn uçuşu başarıyla tamamladı. 24 Mayıs’ta Amerikan Ordusu’-ndan Kıdemli Yüzbaşı M. Scott Ca-rpenter, Mercury 7 ile, Glenn’in denemelerini doğrulamak için benzer bir görevle uzaya gitti.

11 Ağustos 1962’de Sovyetler Vostok 3 (Falcon) ile tekrar uzaya gittiler. Ertesi gün Kozmonot Binbaşı Adrian G. Nikolayev’e uzayda Vostok 4 ile Yarbay Pavel R. Popovich eşlik etti. İki uzay gemisi birbirlerinin

6.5 km. yakınından geçtiler. Bu uçuşlar beceriklilik gösterisi olmaktan öteye gitmeyecek, uzay biliminde bir ilerleme kaydedilmeyecekti. Ne Vostok’-un, ne de Mercury’nin yörüngede bir buluşma sağlayabilecek roket motorları ve kontrol sistemleri yoktu. Ancak Sovyetler önemli deneyler kazanıyordu. Nikolayev 94 saat 22 saniye içinde dünya çevresinde 62 tur atarken, Popovich 70 saat 57 dakika 48 tur atıyordu. 3 Ekim’de Amerikan Ordusu’ndan Binbaşı Walter M. Schirra, Mercury 8 ile yörüngeye yerleşince,dikkatler ABD’ye yöneldi.

Görevi, Mercury’nin üzerine dayandığı “insan makine” kavramını doğrulamaktı. Glenn ve Carpenter ağırlıksız olmaktan doğabilecek hiçbir ciddi sorunla karşılaşmadan insanın uzayda rahatça çalışabileceğini ispatlamışlardı. Schirra ise daha önce ispatlandığından daha uzun bir zaman dilimi boyunca insan ve Mercury’nin birlikte çalışabileceğini ispatlayacaktı. Mercury 9 saat 13 dakikada 6 tur yaparak görevini başarıyla tamamladı.

Mercury’nin uzayda son uçuşu, 15 Mayıs 1963’de Amerikan Hava Kuv-vetleri’nden Binbaşı L. Gordon Co-oper’ın Mercury 9 ile yörüngeye girmesiyle oldu. Bu, Schirra’nın bir günden fazla sürmüş olan görevinin bir uzantısıydı. Cooper yukarıda 34 saat 20 dakika geçirerek dünya çevresinde 22 tur attı.

Yorum yazın