Türk Ceza Kanunu Nedir

Türk Ceza Kanunu (TCK), Türk ceza hukukunun ana kaynağını oluşturan ve 1 Temmuz 1926’da yürürlüğe giren 765 sayılı yasa. Osmanlı Devleti döneminde çıkarılan ceza kanunnamelerinden(*) alınan bazı hükümlere de yer verilmekle birlikte, yasanın hazırlanmasında büyük ölçüde 1889 tarihli İtalyan Ceza Yasası temel alınmış ve sonraki değişikliklerde de 1930 tarihli İtalyan Ceza Yasası’ndan hareket edilmiştir. Çeviri sırasındaki bazı yanlışlıkların yanı sıra belirli konulardaki farklı düzenlemelerden dolayı da İtalyan örneğinden bazı yönleriyle ayrılan yasada zaman içinde bazı önemli değişiklikler yapılmış, ayrıca Temmuz 1965 tarihli ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’la ceza infazı ayrı bir yasa çerçevesinde düzenlenmiştir. Suçların hukuki konularına göre gruplandırıldığı TCK’da üç kitap altında toplanmış olan 592 madde yer alır. Genel esasları içeren birinci kitap

10 bap ve bir bağımsız fasıldan, cürümleri ele alan ikinci kitap 10 baptan, kabahatleri ele alan üçüncü kitap ise dört baptan oluşur. Sistematiği, içerdiği suçlar ve cezalar bakımından çağdaş ceza hukuku anlayışının gerisinde kalan TCK’da köklü bir değişiklik yapmak amacıyla Adalet Bakanlığınca 1986’da başlatılan çalışmalarla hazırlanan tasarı 1990 sonlarında henüz yasalaşmamıştı.

TCK ceza hukuku alanında genel nitelik taşıyan bir yasadır. Bu nedenle özel ceza yasalarının buna aykırı olmayan hükümleri hakkında da uygulanır. Örneğin özel yasada teşebbüs, tekerrür ya da zamanaşımı için ayrıca açık hüküm yoksa bu konularda TCK’nın hükümleri geçerli sayılır. TCK’da yazılı suçların çoğu genel niteliktedir; faillerde ve suça hedef olanlarda genellikle özel bir nitelik aranmaz.

Yorum yazın