Sohbet nedir

Sohbet nedir

SOHBET i. (ar. sohbet). Dostça ve arkadaşça karşılıklı konuşma: Biraz afakî sohbetten sonra oradan kalktık (Ahmed Rasim). Devrin hemen bütün ricali onun sohbet ettiği gün sohbette en ziyade Ebu Bekir’den memnun olduğunu bildirdi (Cevdet Paşa). || Sohbet etmek, dostça ye arkadaşça karşılıklı konuşmak: Bir gün cami avlusunda oturmuşlar sohbet ediyorlarmış (N. Araz). Gittiğimize göre bari bir güzel sohbet etsek ya! (B. Felek).

— Esk. Hz. Muhammed ile bizzat yüz yüze gelip konuşmak ve onunla birarada bulunmak şerefi. || Âdâb-ı sohbet, konuşmanın usulü. || Sohbet-i yaran, dostlar sohbeti.

— Ed. Makale biçiminde yazılan ve bazen denemeye, bazen tenkide yaklaşan yazı türü. (Sohbetin ayırıcı niteliği, düşünceleri bir kimseyle konuşur gibi vermesidir. Sohbetlerin çoğu, günlük sanat olaylarını ele alır. Deneme ve tenkitlerde görülen genel konuları incelemeye kadar da gider. Musahabe, konuşma, söyleşi de aynı anlamda kullanılır.)

— Tasav. Tanrı aşkını uyandırmak ve canlı bir halde tutmak için, âşıkların tasavvuf konuları üstünde aralarında yaptığı konuşma. || Aşk ve cezbeye kapılma durumu. Bk. ANSİKL.

— ANSİKL. Tasav. Sofîler, sadece Tanrı adlarını zikrederek sohbete dalmazlar. Aşkın meydana gelmesi ve cezbenin görünmesi için vahdetle ilgili sohbeti şart koşarlar. Sohbet için üç şart gerekir: zamanın uygun olması; kendilerinden olmayan bir kimsenin giremeyeceği bir mekânın (yerin) bulunması; sohbet edilecek ihvanın (dostların) olması. Bektaşîler sazlı ve içkili sohbete muhabbet derlerdi.

Yorum yazın