Nişanlama

NİŞANLAMA i. (nişanlamak’tan nişanlama). Nişanlamak eylemi.

• ANSiKL. Ask. denize. İkinci Dünya savaşma kadar gemilerde kullanılan merkezî nişan alma tertibatı; atış elemanlarını, toptaki iki alıcı âlete geçiriyordu. Bu elemanlardan biri, hedefin mesafesine tekabül eden yükseliş açısı, öteki de dirisası (yön açısı) idi. Her alıcıda iki gösterge oku vardı: birine topçu santralından, öbürüne toptan kumanda edilirdi. Top nişancısı, birinci gösterge oku ile kumanda etmekte olduğu öbür oku uç uca getirince doğru nişan tutulmuş oluyordu. Bu tertibat, merkezî tevcih denilen ve günümüzde topları uzaktan ve doğrudan doğruya hedefe döndüren tertibattan farklıydı. (L)

Yorum yazın