Nida nedir

NİDA i. (ar. nida?). Esk. Bağırma, seslenme, çağırma: Cihanı titretiyorken nida-yı* «men kezebe» / İşitmiyor mu nedir, bir bakın şu bîedebe (M. Â. Ersoy). Ruhunuzdan ne kadar gelse nida-yı nefret / Oradan ayrılamaz dikkatiniz bir müddet (Tevfik Fikret). || Kadm ve erkek adı. || Nida etmek, seslenmek: Amr’ın adamları dahi «Müslim’i kati ettik» diye nida ettikte… (Cevdet Paşa). Yani «hazır olun» diye nida eden oyuncu (Ahmed Rasim). || Nida olunmak, yüksek sesle bağırılmak: Şühedayı Ehl-i Beytin intikamlarını almak isteyenler gelsin diye nida olundu (Cevdet Paşa). || Nida-yı hayşumî, genizden gelen haykırış.

— Dil bil. Bk. ÜNLEM. || Nida işareti, ünlem işareti.

— Ed. Esk. Şiir ve nesirde bir şahsa seslenme şeklindeki anlatım. (M)

Yorum yazın