Nezaket nedir

NEZAKET i. (fars. nüzük’ten ar. nezâket). Kibar ve ince olma, başkalarına karşı saygı ve incelikle davranma, naziklik: Güzellik, nezaket, zariflik, çekicilik bu büyüleme silâhlarının başlıcalarını teşkil eder (H. R. Gürpınar). Reşit Bey, beni nezaketle kabul etti (R.N. Güntekin). Nezaketi, yapmacık duygusu verecek kadar fazla idi (F.R. Atay). || Mec. [Bir iş veya durum i-çin] önemli olma, dikkatli davranmayı gerektirme. Vaziyetin nezaketi icabı, eli silâh tutan herkes derdest edilip Alipınar’a getiriliyor. (N. Araz). || Nezaket icabı, nezaket gereği olarak: Bir toplantıya nezaket icabı katılmak. || Nezaket kesp etmek, önemli veya tehlikeli bir durum almak. || Nezaket satmak (veya taslamak), kibar ve ince olmadığı halde öyleymiş gibi görünmeğe çalışmak, kibarlığa özenmek.

• Nezaketli sıf. Terbiyeli, nazik, ince.

• Nezaketsiz sıf. Kibar ve nazik olmayan, kaba, saygısız.

• Nezaketsizlik i. Kibar ve nazik olmama hali, kabalık: Söyleyemem. Nezaketsizlik olur! (Y. Z. Ortaç). Kadınlara karşı bu ne nezaketsizlik! (Vâ – Nû). [M]

Yorum yazın