Nazret- Nadret

NAZRET veya NADRET i. (ar. nazret veya nadret). Esk. Tazelik, yeşillik, canlılık. || Yüzdeki neşe, canlılık. || Sevinç, neşe. (M) NAZZÂM (İbrahim bin Seyyar), arap bilgini (Basra ? – Bağdat 835). Şiir, mantık, dil ve kelâm konularında çalıştı. Abbasî-ler çağının ünlü bilginlerinden Ebül Hu-zeyl’in derslerine, özel toplantılarına katıldı. Sonra ayrı bir mektep açtı. İslâm düşüncesinin felsefeyle bağdaşması konusunda çalıştı. İslâm dininin ana ilkelerine karşı çıkan maddeci görüş (dehriye) ile sürekli tartışmalara girişti. Basra’da hocası Ebül Huzeyl’in Mani’ciliğe karşı açtığı «cedel»i sürdürdü. Yunan felsefesinin görüşlerine karşı İslâm dinine dayanan düşünceleri savundu. Bir kelâmcı olan Nazzâm, Kur’an’ın tevhid inancına aşırı ölçüde bağlıdır. Kur’an ve İslâm dini dışında bir ahlâk kaynağı tanımaz. Zamanla, düşünceleri, İslâm dini konusunda ortaya attığı görüşler, kendinden sonra gelenler tarafından değiştirildiği için bir ara İslâmlığa karşı çıkmakla suçlandırıldı. Naz-zâm’ın yazıları kayboldu. Ancak Câhiz’in eserlerinde, bu yazılardan kalan bölümler vardır. (M)

Yorum yazın