Namahrem nedir

NAMAHREM sıf. ve i. (fars. nâ- olumsuzluk eki ve ar. mahrem’den nâ-mahrem). Evlenmelerinde kanun bakımından sakınca olmayan kadın ve erkeğe verilen ad: Biraz sonra, dadısının uzattığı baş örtüsü ile tekrar saçlarını sarmış, ağır ağır odadan çıkıyordu. Zira artık namahremim olmuştu! (R. H. Karay). || Yabancı, el: Ruhumun senden İlâhî şudur ancak emeli: / Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli (M. Â. Ersoy). Mustafa Paşa bu kulunuzu adam yerine komaz, mukaddema ve hâlâ arz eylediği umurda namahrem addeder (Naima). Erenler bezmine girmez namahrem / Bu yolda baş veren olurmuş mahrem (Dertli).

♦ Namahremiyet i. Esk. Namahremlik: Namahremiyet kendisini sık sık ziyaret etmekliğime mâni oluyor (Şemseddin Sami). + Namahremlik i. Namahrem olma hali.

Yorum yazın