Müzmin nedir – Müzmin hastalık

MÜZMİN sıf. (ar. zaman’ dan müzmin). Tıp. Uzun süren ve yavaş yavaş gelişen, yerleşik, süreğen: Müzmin bronşit, göz ağrısı. (Zt. HAD.) || Mec. Sürekli, ebedî: Sabah olur, o bürûdet geçer, fakat müzmin sükûn-ı mevkii bir nefha eyler ihlâl (Tevfik Fikret). Müzmin bekâr.

— Psikol. Müzmin hezeyan, dört evreli hezeyan: endişe, zulme uğrama duygusu, büyüklük fikri, bunama.

— ANSİKL. Tıp. Müzmin hastalıklar, had hastalıkların aksine, uzun süren hastalıklardır; had hastalıkların gelişimi önce yükselen, sonra oldukça düz giden, daha sonra inen kısa bir eğriyle gösterilebilir. Müzmin hastalıkların gidişi o kadar düzenli ve hızlı olmadığı gibi belirtileri de aynı değildir: müzmin hastalıkta ateş görülmeyebilir; kalp ve solunum ritminde bozukluk olmayabilir; yükselen eğri çoğu zaman far-kedilmez, inen eğri ise hiç olmaz, hattâ onun yerini gittikçe yükselen bir eğri alabilir.

Klinik bakımdan, müzmin hastalıklar iki çeşide ayrılır: 1. şeker hastalığı, damla, miksödem v.b. gibi diskraziye veya beslenme bozukluklarına bağlı müzmin hastalıklar (sinsi bir şekilde başlar, tedricî ve yavaş ilerler, kesin gerileme eğilimi göstermez); 2-bir enfeksiyondan ileri gelen müzmin hastalıklar (mikroplar hastanın hücreleriyle bir çeşit ortakyaşarlık kurar ve bu yüzden mikropların hastalık yapma gücü hafifler; hastalığın müzmin hale gelmesinin ve iyileşmeğe pek az yönelmesinin asıl sebebi budur; fakat antibiyotik tedavisi bu gibi hastalıkların çoğunun sonucunu değiştirme imkânını vermiştir).

+ Müzmine sıf. Esk. Müzmin’in dişili. j| tllet-i müzmine, müzmin hastalık. (LM) MÜZMİNLEŞMEK geçz. f. (müzmin’den müzmin-leş-mek). Müzmin, süreğen bir hal almak: Hastalığı müzminleşti. (M)

Yorum yazın