Mütemmim nedir

MÜTEMMİM sıf. (ar. temam > tetmlm’den mütemmim). Esk. Tamamlayan, tamamlayıcı, bitiren: Yalnız arada sırada, Pertev beye müracaat ederek ondan mütemmim tafsilât alıyordu (Vâ-Nû).

— Fels. Esk. Tümler.

— Gram. Esk. Tümleç.

— Huk. Mütemmim ceza, ilâve edilen ceza. || Mütemmim cüz («tamamlayıcı parça»), mahallî örfe göre, asıl şeyin esaslı bir unsuru olan ve asıl şey yok olmadıkça, bozulmadıkça veya değişmedikçe ondan ayrılması mümkün olmayan parçalar. (Bk. AN-SiKL.) || Mütemmim siciller. Bk. TAPU sicili. || Mütemmim yemin. Bk. YEMİN.

— Mat. Esk. Bütünler.

Yorum yazın