Müstakil nedir – Müstakil anlamı

MÜSTAKİL sıf. (ar. fcı/tef’ten osmanlıca müstakili). Esk. Bağımsız: Yirmi milyon Türk, müstakil bir vatan içinde hür bir millet olarak yaşamayı Atatürk’ün tek bir zaferine borçluyuz (F. R. Atay).

— Gram. Esk. Müstakil cümle, basit (bileşik olmayan) cümle. Bk. CÜMLE.

— Huk. Müstakil ve daimi haklar, bir gayrimenkul üstünde bulunan ve tapu siciline bağımsız ve daimî olarak tescil edilen haklar. Bk. ANSİKL.

— Siyaset. Müstakil grup, bazı milletvekillerinin, üyesi bulundukları siyasî partinin, grubu vasıtasıyle ve parti disiplininin sonucu olarak yaptığı baskıdan kurtulabilmek amacıyle birleşerek parti içinde meydana getirdikleri iç muhalefet grubu.

— ANSİKL. Huk. Bir gayrimenkul üstünde kurulabilecek olan bazı irtifak hakları tapuya, ya doğrudan doğruya bir irtifak hakkı olarak veya bunlar için açılan ayrı bir sayfaya bağımsız olarak kaydedilir. Birinci durumda, gerçek bir irtifak hakkı olduğu için bu hakka ilişkin hükümlere bağlanır. İkinci durumda ise, bunlar artık bağımsız bir karakter almış ve bir ayrı hak durumuna gelmiştir. Med. Kn. md. 632 ve 911, bu gibi haklara müstakil ve daimî haklar adını vererek bunları bir gayrimenkul olarak kabul eder. Bu haklar artık üzerinde kuruldukları gayrımenkulden tamamen bağımsız olur. Hukukî yönden bunlar üzerinde, söz konusu gayrımenkule bağlı olmadan işlem yapılır (en önemli örnekleri inşaat hakkı ve kaynak hakkı). Bu haklar, bir irtifak hakkı biçiminde kurulacak olursa, irtifak hakkı hükümlerine bağlıdır. Buna karşılık ayrı bir sayfaya bağımsız bir hak olarak kaydedilecek olurlarsa bir bağımsız gayrimenkul niteliğini alır ve bunların üzerinde bağımsız olarak tasarruf edilir.

4 Müstakille sıf. Esk. Müstakil’in dişili.

4 Müstakillen zf. Esk. Bağımsız olarak.

Yorum yazın