Mümtehin

MÜMTEHİN sıf. (ar. mehn > mihnet > imtihân’dan mümtehin). Esk. Deneyen, sınayan. (M)

Mümtehine, Kur’an’m LX. suresi. Medine’de indirildi. 13 Ayettir. Allah’ı inkâr edenlerle, din düşmanlarıyle, Müslümanlığı tanımayanlarla dostluk kurulmamasını bildirir. Sure, yahudilerin müslümanJara yaptıkları zulüm yüzünden indirildi. İslâm dinini benimsedikleri için yurdundan kovulanların Tanrı katında mutlu kimseler olduklarını, haklarınm ergeç alınacağını anlatır. İman eden müşrik kadınları nikâhla almanın, nafakalarını vermenin, onlara iyi davranmanın Tanrı katında makbul olduğunu, peygambere sığman kadınlara iyi davranılması, Allah’ın gazabına uğrayan bir kavimle (yahudilerle) dostluk kurulmaması gerektiğini haber verir. (M)

Yorum yazın