Maşa nedir

MAŞA i. (fars. maşe’den). Ateş tutmağa veya korları karıştırmağa yarayan demir âlet: Dilin kızgın maşayla ensenden çekilecek (H. R. Gürpınar). i|| Teşm. yol. Maşa biçimindeki her türlü âlet: Saat maşası. }| Mec. Âlet, aracı, vasıta, yardımcı.

— çeş.. dey. Maşa (veya çingene maşası) gibi, çok zayıf, kara kuru kimse. || Maşa kadar. [Yeni doğan çocuk için] Çok ufak, ufacık. || Maşa varken elini yakmak, bir işi, yoluyle yapmak veya bu işten gelebilecek tehlikeleri karşılayacak bir aracı varken, herhangi bir sebeple sonunda zarar ve sorumluluk gelecek biçimde yapmak. || [Bir şeyi] Maşanın ucuyle tutmak. [Bir şeyden] Çok iğrenmek. || (Birinin) Maşası olmak, (birine) âlet olmak, biri tarafından kullanılmak. || Maşayle bile tutulmaz, çok pis.

— Berberlik. Saçları kıvırmak veya düzletmek için kullanılan, elektrik veya ateşle ısıtılan maşa biçimindeki âlet.

— Camc. Camcıların, kıvama gelmiş cam hamurunu cam üfleme borusundan ayırmak için kullandıkları âlet.

— Deric. Kireçlik işçisinin derileri tutmak için kullandığı araç.

— Kuyumc. Kuyumcunun mücevher tuttuğu küçük âlet.

— Matbaac. Kâğıdı baskı makinesinin silindiri üzerinde tutan tertibat. || Maşa payı, kâğıdı baskı makinesine verebilmek için kâğıtların kenarında bırakılan boşluk.

— Res. Resim maşası, bir tabaka kâğıdı, karton veya resim tahtası üzerine tutturmağa yarayan uçları geniş maşa.

— Saatçilik. William Clement’e (1666) atfedilen maşalı eşapmanda, eşapmanı a-yarlayan ve son zamanlarda bütün kol saatlerinin ayarlanmasında kullanılan, çapa biçiminde küçük parça. (Bir eksen çevresinde salınımlar yapan, bu parçada, maşa çarkı denen bir çarkın dişleri üzerine dayanan iki taş bulunur. Maşa, her salmımda çarktan bir diş atlayacak şekilde düzenlenmiştir. Kol saatlerindeki bu küçük parçanın, duvar saatlerindeki benzerine ve daha büyüğüne nalça denir.) || Masa ağzı, eşapman maşasının, eşapman çarkının dişleriyle temas eden parçası. (Küçük saatlerde masa ağzı, büyük saatlerde nalça ağzı adını alır.) || Masa kuyruğu, sarkaçlı saatlerde, kepçe çubuğunu eşapmana bağlayan parça (nalça kuyruğu da denir.) || Masa tası, her salınımda, bir dişin çarklarını e-şapmanın hareketli parçasına bağlayan parça.

— Teknol. Yaldızcı maşası, yaldızcının parçaları ateşten çekmek için kullandığı u-zun saplı kıskaç.

— Tekst. Otomatik dokuma tezgâhlarında, atkı ipliği kopunca veya eksilince, tezgâhı otomatik olarak durduran mekanizma.

♦ Maşalamak geçi. f. Saçları maşa ile kıvırmak veya düzeltmek, (lm)

Yorum yazın