Maliki mezhebi hakkında bilgiler

Maliki mezhebi, İmam Malik tarafından VIII. yy. ortalarında kuruldu. Kısa bir süre içinde Kuzey Afrika, Mısır, Sudan ve Endülüs ülkelerinde yayıldı. Yeryüzündeki bütün müslüman topluluğunun yüzde 13’ü malikidir. Maliki ler daha çok hadislere göre hareket ederler. Kur’an dışında inandıkları tütün kurallar, hadislere göre düzenlenil. Kur’an’-da olmayan buyrukların, yasakların hadislerde ortaya konduğunu, bu yüzden Hz. Muhammed’in söylediği hadislerin Kur’an hükümlerine uygun birer kural olarak benimsenmesi gerektiğini ileri sürerler. Mali-kîler, mezhebin kurucusu İmam Malik’in yaşayışını örnek alırlar. Bütün ömrünü ibadetle, okumakla ve okutmakla geçiren İmam Malik’in bu davranışları, malikîler tarafından olduğu gibi benimsenir. Mali-kîlere göre hakikatin, doğruluğun ölçüsü insanın vicdanıdır. Vicdan, iman eden bir insanın en sağlam, en şaşmaz hâkimidir. Hükmünde adalet, sözünde doğruluk ve iyilik bulunmayan bir hâkimin vicdanı zayıftır, eksktir. Malıkîlere göre dinde 3 ana ilke vardır: iman; vicdan; irfan. Bunlar Kur’an ve hadislerle belirtilmiştir. Hz. Muhammed’in yaşama tarzını, davranışlarını, o-laylar karşısındaki tutumunu, iman ve ibadet konusundaki beyanlarını kesinlikle yerine getirmeğe, onlara uymağa çalışırlar. Hanbelî, Şafiî. Hanefî gibi, kaynağını Kur’an ve hadislerde bulan islâm mezhepleriyle malikîler arasında bazı ayrılıklar vardır. İbadet ve takva* anlayışları, namaz kılmaları birbirine benzemez. Malikîler, köpeğin içtiği suyu temiz sayar, onunla abdest alınabileceğine inanırlar, öteki mezheplere göre böyle bir su mekruh’tur, temiz değildir. Malikîlerin en çok bulunduğu yer Medine’dir, (m)

Yorum yazın