Görünüş Nedir

Görünüş Nedir

GÖRÜNÜŞ i. (görmek*ten gör-ü-n-üş). Gözün ilk bakışta veya zihnin dolaysız olarak algıladığı şey: Görünüşü güzel bir ev. Olayın görünüşü sanığın aleyhindeydi. || Gerçeğe uymayan dış görüntü: Görünüşe aldanmamak. (Esk. Suret. Zevahir.)
— dey. Görünüşü (veya zevahiri) kurtarmak, küçük düşürücü herhangi bir şeyi dışa vurmamak.
— Bot. Bir bitkinin duruşu, genel görünümü. || Belli bir alandaki bitki topluluğunun özel görünümü.
— Denize. Kıyı görünüşü, bir kıyının denize doğru çıkık, belirgin noktalarının çabucak ve şema halinde yapılmış krokisi.
— Geod. Görünüş hatası, çok uzaktan gözlenen geodezik işaretlerin, miralar üzerinde gölge ışık oyunlarından doğan uygulama hatası. (Görünüş hatalarını önlemek için miralar çok mat Siyaha boyanır.
Leng. Fiillerin belirttiği oluşların süresi, gelişmesi ve bitmesiyle ilgili bütün biçimleri kapsayan gramer kategorisi. Bk.
ANSİKL.
— Mat. Belirli sayıda noktanın bir düzlem üzerinde gösterebileceği yerleşme şekillerinden her biri. (Geometriye eklenen bu yeni konu, özellikle Halphen, Laisant ve Per- rin tarafından incelendi.)
— Mekan. Görünüş yüzeyi, hareket halindeki bir katının çizdiği silindirin dik kesiti. (Bir katının yer değiştirmesinde, bir akışkanın karşı koyma direnci, bu katının görünüş yüzeyi ile orantılıdır.)
— Teşk. tar. Kırım hanlığında divan toplantılarının yapıldığı yere verilen ad.
— ansİkl. Leng. Varlıklar veya nesneler hareketsiz bir biçim sunar, buna karşılık, oluşlar gelişmeleri bakımından da ele alınabilir; onun için, oluşları belirten kelimeler (filler ve bazı dilbilimcilere göre fiil anlamı kapsayan isimler [eylem isimleri]) fiil kavramına yansıyan değişik temsil biçimlerini anlatmağa elverişlidir: bu biçime ler görünüş’lerdir. Başlıca görünüş çeşitleri: 1. bitişli veya aoristli görünüş, gelişmesiz, bir nokta olarak görülen oluş (Türkçede di’li geçmiş zaman: geldi); 2. sürekli görünüş (türkçe: geliyordu); 3. bitmiştik belirten veya bitmemiştik gösteren görünüş (bitmişlik ve bitmemişlik ayrımı Islavcada çok önemlidir, Rusça ve Çekçenin fiil sistemine hâkimdir); 4. sonuç görünüşü (alm. steigen, çıkmak, sonuçlu ersteigen, tırmanmak); 5. belirli veya belirsiz görünüş, bir sonucun kapsanıp kapsanmadıgını, çoğunlukla bir nesne göstermek için kullanılır (türkçe: konuşmak, belirsiz; söylemek, belirli); 6. eylemin tekrar edildiğini belirten tekrarlamak görünüş (lat. dicere, söylemek; dictare, söyleyip durmak); 7. eyleme geçişi belirten başlama görünüşü; 8. oluş üstünde ısrar belirten şiddet görünüşü.

Yorum yazın