DİŞ

ağız içinde alt ve üst çene kemiklerine sırlanmış, yiyecekleri kesmeye, koparmaya, çiğneyip ezmeye ve öğütmeyi! yarayan küçük kemiklerden her biri. Görevlerine uygun olarak aldıkları biçimlere göre ayrılıp adlandırılırlar. Hayvanlarda biçimleri, sayılan, ağız içindeki yerleri, insandakinden değişiktir. Bu bakımdan ayrı hayvan grupla- n ve türleri arasında da benzemezlikler görülür.
Çocuklarda 6 – 9 aylık olduktan sonra 20 sütdişi birbirini izleyerek çıkar. Al- ‘ tıncı yaştan başlamak üzere sütdişle- rinin yerini asıl dişler alır. Yetişkin insanda dişlerin tam sayısı 32 olmakla birlikte, sonuncu dişler en son olarak çıkar ve çok kez bu dört dişin hepsi çıkmayabilir. Bunlara yirmiyaşdişl denir. Her dişin kökü veya kökleri vardır. Kökler çene kemiği içindeki oyuklara tutunmuştur. Kök bölümü, çene kemiğiyle ve diş e.tleriyle örtülüdür. Dişlerin görülebilen bölümüne taç denir. Köklerin ucundaki delikten içeirye doğru ince bir kanal uzanır. Bu kanaldan diş sinirleriyle damarlar geçer. Taç, sağlam bir mine ile kaplıdır. Diş hastalıklarının en önemlisi çürümedir. Çürüyen bir diş, bozulup parçalanmakla kalmaz; birtakım zehirli ve zararlı maddelerin oluşarak vücuda dağıldığı bir odak durumuna girer. Bütün vücudu etkiler; sözgelişi, eklem romatizması yapar.

Yorum yazın