DEVŞİRME

Osmanlı imparatorluğunda Kapıkulu ocaklarına alınmak ve saray hizmetlerinde kullanılmak üzere, Hıristiyan halktan (reaya) çocuk toplama yöntemidir. Bu yöntemle yetiştirilmiş olanlara da devşirme denir. Ankara savaşından (1402) sonra, fetihlerin durması yüzünden tutsak sağlanamadı. Kapıkulu ocaklarının kadrolarında eksiklikler belirdi. Bunu gidermek için H. Murat zamanında Rumeli’deki Hıristiyan halktan Devşirme Kanununa göre çocuk alınmaya başlandı. Devşirme ile görevlendirilen memur, kendisine verilen fermanda gösterilen bölgeye göre, oradaki kadıların ve sipahilerin yardımıyle sancakları ve kazaları dolaşır, kilise kurullarının aracılığıyle çocuk devşirlrdi. Kanun gereğince, bir erkek çocuğu olanın oğlu alınmaz, babasına yardım etmesi için bırakılırdı. Birden çok erkek çocuğu olandan bir tanesi alınırdı. Alınacak çocuğun iyi bir aileden olmasına dikkat edilirdi. Kısa boylu ve köse olanlar, bir sanatta çalışanlar, şehir ve. kasabaları gezip gözü açılanlar alınmazdı. Devşirilen çocuklar içinde uzun boylu ve yakışıklı olanlar saray hizmetlerine ayrılırdı. Bu çocukların yaşları, sekiz İle on sekiz arasında olması gerekirdi. Her bölgeden devşirilen çocuklar, 150 ve 200’er kişilik sürü denilen gruplar halinde başkente getirilir, özelliklerini belirten deftere göre durumları İncelenir ve sağlık muayeneleri yapılırdı. İslâm dinine kabul edildikten sonra Anadolu’ daki Türk çiftçilerinin yanına gönderilirdi. Zamanı gelince Acemi ocağına (Bak.) alınırlardı. Buradan da Yeniçeri ocağına, öteki Kapıkulu ocaklarına ve tersane hizmetlerine verilirlerdi. Bu yöntem XVII. yüzyılda bozulmaya başlamıştır.

Yorum yazın