DERİCİLİK

türlü hayvan derilerini,
çeşitli eşya, araç ve gereç yapımında kullanılır duruma getirme sanatıdır. Hayvandan yüzülerek alınan derilerin, yalnız orta katmanları değerlendirilebilir. Üst katmanın kıllarla birlikte, alt katmanın et ve yağ kalıntılanyle birlikte, yararlı katmandan ayrılması gerekir. Bu amaçlarla, deri çeşitli işlemlerden geçirilir. Hayvandan yüzülen derinin, işleneceği yere getirilinceye kadar bozulmaması için, tuzlama, tuzlandıktan sonra kurutma, arsenikleme, alçılama gibi yöntemlerden biri uygulanır. Bu yollardan korunarak işlenebilir durumda olan deriler, tabakhanelerde veya bu amaçla kurulmuş fabrikalarda, her şeyden önce, ıslatılarak yumuşatılır. Deri üzerindeki kılları, alt ve üst derileri, et ve yağ kalıntılarını gidermek üzere, belli yoğunlukta kireç bulunan kuyuya, dolaba ya da pervaneye konur. Gereksiz bölümlerden arman deri sam- lanır. Samlama, önceleri, köpek, güvercin veya tavuk dışkısıyle yapılırdı. Şimdi ise, organik asitlerden, kepek veya nişastadan yararalanılmaktadır. Sanılanmış derilerin sepilenmesi gerekir. Bu, iki yöntemden biriyle yapılır: 1) Tanen sepisi, 2) Krom sepisi.
Tanenli (bitkisel) sepi, palamut, çam kabuğu, mimoza, mazı, meşe, kestane, vb. maddelerle yapılır. Sepileme işlemi 2-12 ay sürer. Bu işlemle, deriler daya-nıklı duruma gelir.
Krom sepisi, krom tuzlarıyle yapılır. Başka bir yöntem de, balık yağı gibi derinin içine işleyen, sonra da ısı etkisiyle oksitleşen yağlarla yapılan yağ se-pisidir. Sepilenen deriler yumuşatılır; boyanır; eşit kalınlıkta olmaları için traş edilir, perdahlanıp cilalanır.

Yorum yazın