ÇİNİCİLİK

camilerin, türbelerin sarayların ve öteki yapıların duvarlarını süslemek ve korumak İçin çini yapma sanatıdır. Çini, bir yüzü sırlı ve çoğunun üzerinde renkli çiçek motifleri bulunan pişmiş balçık levhadır. Çini yapılması için balçıktan çamur hazırlanır. Çamur koyulaşınca, çeşitli yöntemlerle düz levhalar veya kaplar haline getirilir. Kurutulduktan sonra fırında pişirilir. Üzerlerine renkli boyalarla çiçek motifleri ve şekiller işlenir. Üzerleri sırlanır; yeniden fırınlara konur. Böylece çini yapılmış olur. Çinicilik çok eskidir. Çinliler, porselenden çok güzel çiniler yapmışlardır. İstanbul’da Topkapı sarayı müzesinde, zengin bir Çin seramik koleksiyonu vardır.
Çinicilik İslâm ülkelerinde önemli bir gelişme göstermiştir. Türkler de çinici-likte çok ileri gitmişlerdir. Selçuklular ve OsmanlIlar, yapılarını çinilerle süs-lemişlerdir. Çinicilik, ülkemizde XVI. yüzyılda en yüksek düzeye erişmiştir. Süleymaniye camisi, Rüstem Paşa camisi ve Topkapı sarayı çinileri en güzelle-ridir.

Yorum yazın