ATEŞLİ SİLAHLAR

, toplar, tüfekler ve tabancalar olmak üzere başlıca üç türlüdür. XIX. yüzyıla kadar, tabancalar ve tüfekler ağızdan dolma idiler. Kurşuna veya saçmalara yön veren namluya ağızdan (önden) konurdu. Barut, namlunun gerisinden fitille (XIV. – XVI. yüzyıllar), çakmakla ve kapsülle (XVII. – XIX. yüzyıllar), tetiğe bağlı iğnenin vuruşu ile (XIX. yüzyıldan sonra) âteşle- nirdi. XIX. yüzyıl ortasından sonra, kurşun, barut ve kapsül, fişekte (mermide) birleştirildi. Böylece ,arkadan doldurulan ateşli silahlar ortaya çıkmış oldu. Namlusunun içi düz olan tüfeklere fi- linte, yivli olanlara da karabina denirdi. Otomatik ateşli silahlarda, barutun ateşlenmesiyle meydana gelen gazın basıncından veya geri tepmeden yararlanılarak ateşlemenin ve atışın sürdürülmesi sağlanmıştır (otomatik tabancalar ve makineli tüfeklerde olduğu gibi). Bu tür silahlarda mermiler, şarjörlere şeritlere veya kasnaklara önceden dizilir. Bak. top, tüfek, tabanca, mermi, güdümlü mermi.

Yorum yazın