Ahmediye Cemaati

AHMEDİYE, Hindistan’da Mirza Gulam Ahmet’in (öl. 1908) 1899’da kurduŞu din. Önceleri bir İslam tarikatı gibi görüldü. Özellikle Batılı Hıristiyan çevreler, Ahmediye inancından olanları “reformcu bir müslüman topluluğu” olarak niteledi. Ancak, Mirza Gulam Ahmet, Tanrı’dan yeni bir kitap getirdiğini ve kendisinin peygamber olduğunu öne sürünce, bütün İslam dünyası, bu inancı Müslümanlıktan tam bir sapma olarak gördü.

Ahmediler’in ana inançları şunlardır: Kur’an-ı Kerim’in birçok yerinde belirtildiği gibi Tanrı bir “Mehdi” gönderecektir. Mirza Gulam Ahmet, Tanrı’dan bir kitap getirmiştir ve kendisi peygamberdir. İsa,

30 yaşında çarmıha gerilerek öldürülmemiş, Hindistan’a gelerek Keşmir kentinde Hıristiyanlığı yaymış ve burada 120 yaşında ölmüştür.

Dinin kurucusu Mirza Gulam Ahmet, bir İngiliz yandaşıydı. Hindistan’ın Britanya imparatorluğunun sömürgesi olarak kalması gerektiğini savunuyordu. Bu nedenle ingilizlerden geniş destek gördü. Kurduğu din, Hint, Afrika ve Avrupa’daki bazı müslüman topluluk-larca benimsendi. Ölümünden sonra yerine birçok halifeler geçti.

Gulam’ın peygamber olup olmadığı tartışması, 1914’te Ahmediler’in ikiye ayrılmalarına neden oldu. Onun peygamberliğine ve yeni bir din kurduğuna inananlara “Kadyani”] yalnız bir din yenilikçisi ve yorumcusu olduğuna inananlara da “Ahmedi” denildi. Kad-yanilerin ve Ahmedilerin camileri ayrıdır. Her iki görüş de, kendilerinden olmayanları müslüman saymazlar. Günümüzde Kadyani ve Ahmedilerin sayısının birkaç milyonu bulduğu sanılmaktadır.

Yorum yazın